به گزارش خبرگزاری تسنیم از نورآباد، در لرستان، سوگ تنها واکنشی به فقدان نیست؛ بخشی از حافظه تاریخی و فرهنگ زیسته مردمانی است که قرن‌ها اندوه، دلاوری، کوچ، مرگ و ماندگاری را با آیین‌هایی چون چمری، کتل و مویه روایت کرده‌اند.

این آیین‌ها که ریشه در ساختار ایلی و سنت‌های دیرپای زاگرس دارند، هر بار در سوگ شخصیت‌های برجسته، معنایی تازه یافته‌اند، بی‌آنکه پیوند خود را با گذشته از دست بدهند.

در روزهای وداع با رهبر شهید نیز دلفان به یکی از کانون‌های این روایت تاریخی تبدیل شد. نوای ساز چمری، آیین کتل و مویه‌خوانی زنان و مردان مورخوان، سوگواری را با زبان فرهنگ بومی درآمیخت.

به‌گفته یوسف نوری‌زاده، رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی دلفان، این آیین با مشارکت مردم ایل بزرگ ایتیوند و هنرمندان منطقه برگزار شد و اجرای چمری، کتل و مویه، تلاشی برای پیوند دادن میراث آیینی لرستان با مراسم وداع و ادای احترام به رهبر شهید بود.

در این آیین چمری تنها نواخته نشد، بلکه روایت شد؛ کتل تنها اجرا نشد، بلکه معنا یافت و مویه به زبان مشترک حاضران تبدیل شد. پایان مراسم نیز پایان این روایت نبود.

شرکت‌کنندگان، آیین وداع را نه صرفاً یک سوگواری، بلکه تجدید عهدی دوباره با آرمان‌هایی دانستند که به باور آنان، در حافظه تاریخی این سرزمین ماندگار خواهد ماند.

انتهای پیام/  644/.