شفقنا- سرمربی پرتغالی رئال مادرید در بازگشت به این تیم به سه چالش بسیار مهم مواجه شده است.

به گزارش شفقنا ورزشی، ژوزه مورینیو، سرمربی پرتغالی رئال مادرید، در دومین دوره حضور خود روی نیمکت این تیم با چالش‌های مهمی روبه‌رو خواهد بود.

پس از مراسم معارفه باشکوه و وعده‌هایی که معمولاً با انتخاب سرمربی جدید در رئال مادرید همراه است، بازگشت مورینیو تنها یک تصمیم احساسی نیست، بلکه تلاشی برای حل مشکلاتی است که با وجود در اختیار داشتن تیمی پر از ستاره‌های بزرگ، همچنان گریبان‌گیر کهکشانی‌ها بوده است.

رئال مادرید همواره هر فصل را با بالاترین سطح از انتظارات آغاز می‌کند و مورینیو نیز دومین دوره مربیگری خود در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو را با همین فشارها و توقعات آغاز خواهد کرد.

رئال از نظر کیفیت بازیکنان توان رقابت برای قهرمانی در لالیگا، لیگ قهرمانان اروپا و سایر جام‌های داخلی را دارد اما این کیفیت در فصل گذشته به ثبات فنی تبدیل نشد و تیم بهای سنگینی برای آن پرداخت.

بی‌تعادلی تاکتیکی، مصدومیت‌های متعدد و ابهام در برخی پست‌ها باعث شد رئال بارها از ریتم مطلوب خود خارج شود و در نهایت تمام جام‌هایی را که برای آن‌ها رقابت می‌کرد، از دست بدهد.

اگر رئال مادرید می‌خواهد دوباره بر فوتبال اسپانیا و اروپا سلطه پیدا کند، مورینیو باید پیش از آغاز فصل برای سه مشکل اساسی راه‌حل پیدا کند.

هماهنگی وینیسیوس و امباپه

هیچ تردیدی درباره استعداد فردی وینیسیوس جونیور و کیلیان امباپه وجود ندارد؛ هر دو از بهترین مهاجمان جهان هستند و می‌توانند با یک حرکت سرنوشت مسابقه را تغییر دهند.

اما پرسش اصلی این است که آیا این دو می‌توانند به‌طور مداوم مکمل یکدیگر باشند یا همچنان هر کدام به‌تنهایی نقش ستاره تعیین‌کننده را ایفا خواهند کرد؟

در سال‌های گذشته ایجاد این تعادل دشوار بوده است. کارلو آنچلوتی با آزادی عمل در جابه‌جایی بازیکنان به دنبال راه‌حل بود، سپس ژابی آلونسو سیستم‌های هجومی مختلفی را امتحان کرد و حتی تغییرات تاکتیکی کوتاه‌مدت آلوارو آربلوا نیز نتوانست هماهنگی پایداری میان این دو ایجاد کند.

طبق آمار شبکه Madrid Universal، وینیسیوس و امباپه با وجود حضور همزمان در ترکیب، به طور متوسط تنها هفت پاس در هر بازی به یکدیگر می‌دهند و اغلب هر دو به سمت فضای سمت چپ زمین متمایل می‌شوند؛ موضوعی که کار دفاع حریفان را آسان‌تر می‌کند.

نکته قابل توجه این است که رئال در برخی مسابقات، زمانی که تنها یکی از این دو از ابتدا در ترکیب حضور داشت، منسجم‌تر ظاهر شد. گردش توپ بهتر انجام می‌شد، پرس تیمی نظم بیشتری داشت و بازیکنانی مانند جود بلینگام و فدریکو والورده آزادی بیشتری برای نفوذ از مرکز زمین پیدا می‌کردند.

البته این به معنای جدایی این دو ستاره نیست، بلکه مورینیو باید چارچوبی طراحی کند که هر دو بتوانند همزمان بهترین عملکرد خود را ارائه دهند.

بازگرداندن آمادگی جسمانی تیم

اگر مشکلات تاکتیکی یکی از معضلات فصل گذشته بود، مصدومیت‌ها شاید ضربه بزرگ‌تری به رئال وارد کردند.

کادر پزشکی این تیم تقریباً تمام فصل را درگیر درمان بازیکنان مصدوم بود و در مجموع ۵۷ مصدومیت در طول فصل ثبت شد؛ به‌طوری که تنها سه بازیکن اصلی فصل را بدون آسیب‌دیدگی جدی به پایان رساندند.

فرلان مندی پنج بار به دلیل مصدومیت از میادین دور ماند، ادر میلیتائو بار دیگر با مشکلات جسمانی مواجه شد و رودریگو و چند بازیکن کلیدی دیگر نیز در مقاطع حساس فصل غایب بودند.

این غیبت‌ها نه تنها روی نتایج تیم تأثیر گذاشت، بلکه مانع ایجاد ثبات تاکتیکی نیز شد.

با توجه به حضور رئال مادرید در لالیگا، لیگ قهرمانان اروپا، جام‌های داخلی و رقابت‌های بین‌المللی، فشار مسابقات بیش از گذشته خواهد بود و حفظ آمادگی جسمانی بازیکنان می‌تواند به اندازه هر نوآوری تاکتیکی برای مورینیو اهمیت داشته باشد.

تعیین تکلیف جناح راست

در حالی که نگاه‌ها بیشتر به امباپه و وینیسیوس معطوف است، هنوز یک سؤال مهم در سمت راست خط حمله بی‌پاسخ مانده است؛ چه کسی وینگر راست اصلی رئال خواهد بود؟

گزینه‌های متعددی برای این پست وجود دارند، اما هنوز هیچ‌کدام به انتخاب قطعی تبدیل نشده‌اند.

آردا گولر به تدریج به یکی از مستعدترین بازی‌سازان جوان اروپا تبدیل می‌شود، اما سپردن مسئولیت کامل این پست به او در تمام طول فصل شاید زود باشد.

برناردو سیلوا تجربه، هوش تاکتیکی و کیفیت فنی بالایی دارد، اما بیشترین تأثیر خود را معمولاً در میانه میدان می‌گذارد.

رودریگو همچنان توانایی خلق لحظات درخشان را دارد، اما اغلب به سمت مرکز زمین متمایل می‌شود تا توپ بگیرد. براهیم دیاز نیز عملکردهای خوبی داشته، اما از ثبات لازم برخوردار نبوده است.

اندریک انرژی و قدرت تمام‌کنندگی بالایی دارد، اما هنوز در حال سازگار شدن با فوتبال سطح اول اروپاست. از سوی دیگر، فرانکو ماستانتوئونو یک سرمایه‌گذاری بلندمدت محسوب می‌شود و نمی‌توان در کوتاه‌مدت روی او حساب ویژه‌ای باز کرد.

به همین دلیل، مورینیو باید در جریان اردوی پیش‌فصل هرچه سریع‌تر تکلیف جناح راست تیمش را مشخص کند تا رئال مادرید با ترکیبی متوازن وارد فصل جدید شود.