صاحبخبر - لیلةالقدر عراق بود یا بعثت خونی بهجوشآمده از خیمه حسینیهای آخرالزمان.
من اینجا بودم، دقیقا وسط یزله و هرولهها... وسط «بویهبویه» گفتنهای امتی یتیمشده...
دقیقا وسط شارع جمهوری که حالا شده بود «خیابان عاشقان جمهوری اسلامی»..
بین مردمی از تمام بلاد علوی که برخاستند علیه فرعونهای اُموی..
من از قاب محدود دوربینها ندیدم، با چشمانم لحظهلحظه این معجزه را قاب گرفتم..
۲۴ ساعت طول کشید تا جوانان بنیانقلاب، پیکر یک علی دیگر را روی شانه بگیرند و به حرم برگردانند؛ البته ۲۴ ساعت بهعلاوه ۱۳۲ روزی که از گره کردن مُشت آخرش زیر آوارها گذشت..
آقای شهید ما کربلا بود و ما هم کنارش؛ حرم را روی سرمان گذاشتیم... با ما تمام مسیر مشایه تا مذبحالمقدس را آمد، انگار نه انگار که سنوسالی از او گذشته؛ ذوق زیارتش مثل ۷۰ سال قبل و آخرین باری بود که اینجا را زیارت کرد...
افشین مختاری
انتهای پیام/∎