سرانجام، زمان بودن جسم «او» در این سرا، به سر رسید. حکمت آن بود که جسمش را جایی به خاک بسپارند که زمانی مدرسه بوده است؛ «مدرسه علینقی میرزا رکن الدوله»؛ هم او که تولیت وقت آستان قدس و والی خراسان بود. سال ۱۳۳۸ قمری برابر ۱۲۹۸ خورشیدی به «حاج آقاجان»، معمارباشی آستان دستور داد، پشت زاویه غربی (یعنی همین زمین «دارالذکر») را مدرسه بسازد؛ که معروف شد به «مدرسه علینقی میرزا»؛
مدرسه را بعدها تعطیل کردند و پس از انتقال کتابخانه آستان، از ضلع جنوب شرقی ایوان نادری، در زمان تولیت «میرزا سیفالدوله قاجار»، او دستور داد که قسمت فوقانی همین محل را «مخزن کتابخانه آستان» کنند.
زمان گذشت تا آن که «سید محمدصادق امیرعزیزی» نایب التولیه آستان قدس در سال ۱۳۴۲ خورشیدی، تصمیم گرفت این محل را تبدیل به «رواق» کند. قسمت «آسایشگاه خدام» آن مدرسه به رواق «دارالعزه» و حیاط آن، رواق «دارالذکر» نام گرفت.
اینک پیکر آن «رهبر کتابخوان و متفکر زمان و مجاهد ایران» را جایی به خاک سپرده اند که روزی مدرسه بوده و زمانی مخزن کتابخانه. باری، «دارالذکر»، اینک آرامگاه این «پنج تن» است: « پدر. دختر. عروس. داماد و نوه»؛ مزاری که به سادگی و زیبایی سیرتشان آراسته است.
« بار الها درود و رحمت فرست بر علی بن موسی الرضا، پیشوای پارسا و پسندیده ای که حجت تو بر هرکه روی زمین است و هر که زیر خاک است. »
شهادت «آقای ایران» به روایت این قلم:
مقایسه تشییع آیت الله خامنهای با استالین؛ ۵ منبع و ۳ اشتباه
کاروان شهید ایران در عراق؛ راه قدس، از کربلا میگذرد / یادآوری «صفین» و همزمانی «تشییع شیخ طوسی»
تشییع امام شهید؛ ظهور «ناس»، مقابل «خَناس»
وقت وداع؛ از «نون امام» تا «خون امام»
تشییع آقای ایران؛ مقابل دو جریان «باید برخاست»
دغلبازی bbc به نام جهان موازی آیتالله خامنهای
∎