به گزارش خبرگزاری صداوسیما، علیرضا قزوه، شاعر پرآوازه کشورمان، در بدرقه و ثنای رهبر شهید انقلاب شعری سروده است.

چه هوشیار و سخن‌سنج و نکته‌بین بودی
عیار سنجش و میزان کفر و دین بودی

به خرده‌ذوق کسان گفتی آفرین و خودت 
هزار بار سزاوار آفرین بودی

چقدر رنگ شب شاعران عاشق داشت
شبی که با نفس قاریان قرین بودی

کتاب چشم تو تفسیر هندِ معنا بود 
تویی که ناقد صورتگران چین بودی

چقدر پیری تو ریشه در جوانی داشت 
تو روزهای جوانیت هم همین بودی

دهان شعر شما را شهود شیرین کرد 
که شیرۀ غزل و شهد انگبین بودی

تو چلچراغ شب سوسنی و نیلوفر
چراغدار غم باغ یاسمین بودی

چه حاجتیم به ناز و نیاز این دنیا 
که نازدانۀ دل را تو نازنین بودی

به آستان تو درهای نور باز شده‌ست 
کلید گنج معانی در آستین بودی  

چقدر حاشیه بر متن جان من زده‌ای
به متن زندگی‌ام نکتۀ متین بودی

به فقه و فلسفه و شعر و منطق و عرفان 
تو مثل شیخ بهایی، تو چون حزین بودی

چه دلسپرده، چه دلداده، دل به او بستی
چه دلگشاده، چه یکدل، چه دلنشین بودی

فقط نه نقش نگین تو بود «انّ معی...»
برای انّ معی ربی‌اش نگین بودی

تو تیغ قهر خداوند بر سر کفار
تو تیر خشم خدا بر معاندین بودی

تو پیش از آن که به هشتاد‌سالگی برسی
مقیم کنگرۀ چرخ هفتمین بودی

تو سیدالشهدای حقیقتی ای مرد 
چو شیخ نفس کجا مصلحت‌گزین بودی!

به شام واقعه «ایاک نعبدُ» خواندی
به روز واقعه «ایاک نستعین» بودی

امانت دو جهان را خدا سپرد به تو 
خزانه‌دار خدا، خازن امین بودی

کمال و دانش پیغمبران تو را دادند
تو را که موسی با خضر همنشین بودی

اگرچه هر نفست عطر سربلندی داشت 
همیشه پیش خداوند شرمگین بودی

به صیدگاه شهادت به پای سر رفتی
که مرگ را تو شهیدانه در کمین بودی

کنار نام تو انسانیت، مقام گرفت 
تو آبروی خداوند در زمین بودی