به گزارش ایرنا، تارنمای اندیشکده چتم هاوس مستقر در لندن نوشت: نشست های سران ناتو که در دولت دونالد ترامپ برگزار شده اند همواره پرتنش بوده است. مشهورترین آن ها در سال ۲۰۱۸میلادی رخ داد که ترامپ برای اولین بار تهدید کرد اگر کشورهای عضو سطح هزینه دفاعی خود را افزایش ندهند، آمریکا از ناتو خارج می شود.
اما تنش ها در آستانه اجلاس امسال ناتو در آنکارا نسبت به سالهای قبل بالاتر بوده است زیرا دولت ترامپ درباره کاهش سطح همکاری خود در حوزه امنیتی اروپا جدی است؛ موضوعی که تبعاتی برای ناتو خواهد داشت.
یکی از عواملی که باعث شده تنش های بین ائتلاف ناتو و آمریکا علنی تر شود، جنگ روسیه است و اجلاس ناتو که برای برگزاری در روزهای ۸-۷ ژوئیه (۱۷-۱۶ تیر) برنامه ریزی شده به دلیل افزایش سطح تهدیدهای ادعایی روسیه علیه اروپا و با توجه به جدیت ترامپ برای خودداری از همکاری امنیتی با این ائتلاف اهمیت ویژه ای یافته است.
به نوشته اندیشکده انگلیسی، اعضای ناتو در حالی در اجلاس امسال در ترکیه شرکت می کنند که خود آن ها دچار اختلافاتی شده اند.
رئیس جمهوری آمریکا از متحدان اروپایی به دلیل حمایت نکردن از جنگ با ایران ناراضی است. از دیدگاه دولت او، این اجلاس نمونه ای از آنچه است که او «بیگاری» برای حفظ امنیت اروپا قلمداد می کند، هر چند که کشورهای اروپایی بر این باورند که اقدامات امنیتی در خاورمیانه به نفع امنیت کل جهان خواهد بود.
ترامپ همچنین از رویکرد برخی از سران کشورهای اروپایی از جمله کی یر استارمر نخست وزیر پیشین انگلیس، جورجیا ملونی نخست وزیر ایتالیا و فردریش مرتس صدر اعظم المان نا امید شده است.
این سه مقاماتی بودند که نسبتا روابط نزدیکی با ترامپ داشتند و حتی سیاست های او را تحسین می کردند اما اکنون به منتقدان آشکار او تبدیل شده اند.
مرتس در آستانه اجلاس ناتو از اقدامات گذشته کشورش در بخش هزینه های دفاعی دفاع کرد، ملونی به شکل قابل توجه ای از ترامپ فاصله گرفته و استارمر برای حفظ بیشتر توازن قوا، به رهبران اروپایی نزدیک شده است.
این تحولات بازتاب احساسات گسترده تری در اروپا است: سال ۲۰۲۵ سال دشواری برای روابط ترانس آتلانتیک بود اما سال ۲۰۲۶ تاکنون نشان داده که وضعیت به مراتب دشوارتر است.
تهدیدهای آمریکا علیه گرینلند در ماه ژانویه و فوریه (دی- بهمن) افرادی را که فکر می کردند آمریکا واقعا به ناتو پشت نخواهد کرد، شوکه کرد. اروپا بیشتر نگران اهداف واشنگتن است و اکنون واشنگتن را به عنوان متحدی ناپایدار قلمداد می کند.
اعلام خبر کاهش نیروها و تجهیزات آمریکایی در اروپا نیز به عامل نگران کننده در بین متحدان اروپایی واشنگتن تبدیل شده است و تضمین های بازدارندگی آمریکا در قاره اروپا دیگر به اندازه قبل قوی نیستند.
اختلافات اروپایی بر سر نحوه مدیریت رفتارهای ترامپ
به غیر از تنش ها بین آمریکا و متحدان اروپایی، تنش هایی نیز بین کشورهای اروپایی بروز کرده که نیاز به مدیریت دارد. در شرایطی که آمریکا به شریک ناپایدارتری تبدیل می شود، اروپایی ها درباره چگونگی مدیریت روابط با آمریکا دچار اختلاف شده اند.
سفر اخیر مارک روته دبیرکل ناتو به واشنگتن بعد از حمله به ایران نشان داد که محبوبیت روته در کاخ سفید به میزان تلاش او برای وادار کردن کشورهای ائتلافی به اجابت انتظارات ترامپ از آن ها بستگی دارد. از آن جایی که روته نتوانست سطح حمایت مورد انتظار ترامپ از کشورهای اروپایی برای کمک به جنگ ایران را جلب کند، ترامپ نسبت به قبل که به طور معمول از سفر روته استقبال می کرد این بار لحن منتقدانه تری را اتخاذ کرد.
روسیه همچنان اولویت کشورهای اروپایی
اندیشکده انگلیسی در بخشی از گزارش خود آورده است: با وجود علنی شدن تنش های داخلی بین کشورهای اروپایی، تهدید روسیه هنوز از بین نرفته است و متحدان اروپایی کمابیش در این زمینه توافق دارند که تهدید روسیه همچنان اولویت اول ناتو را تشکیل می دهد.
گزارش های اطلاعاتی جدید از سوئد، استونی و دیگر متحدان اروپایی نشان می دهد که روسیه همچنان آماده محک زدن ائتلاف ناتو و تعهد آن نسبت به ماده ۵ توافق دفاعی این ائتلاف نظامی است.
به نوشته چتم هاوس، تهدید روسیه می تواند در آینده نزدیک تحقق یابد و مسکو همچنین از حملات هیبریدی جدیدی استفاده می کند.
با توجه به ظرفیت های مختلف اعضای ناتو و جدول های زمانی مختلف آن ها برای افزایش سرمایه گذاری دفاع و اجرای اصلاحات این خطر وجود دارد که کشورهای عضو در سطوح مختلفی از آمادگی برای اجرای هزینه های دفاعی باشند که این امر به خودی خود باعث تضعیف همکاری بین آن ها می شود.
چتم هاوس نوشت: برگزاری اجلاس های سالانه اکنون می تواند بیش از این که ابزاری مفید برای ناتو باشد به عامل تفرقه آن ها تبدیل شود.