تهران (پانا) - در «آخرین دیدار»، همه شاعران با یک خاطره به مصلی نیامده بودند؛ برخی، خاطره خواندن شعر در محضر رهبر را با خود آوردهاند و برخی دیگر، تنها یک نگاه را. اما گاهی یک نگاه، یک حضور و چند لحظه نشستن در مجلسی که صاحبش را «خورشید» میدانستند، آنچنان در جان انسان ریشه میدواند که سالها بعد، در لحظه وداع، هنوز با اشک روایت میشود.