به گزارش روز سهشنبه ایرنا، سید علی حسینی خامنه ای که در ۲۴ تیر ۱۳۱۸ در مشهد مقدس چشم به جهان گشود، در حوزههای علمیه مشهد، نجف و قم به تحصیل علوم دینی پرداخت و در نهایت به جرگه مرجعهای تقلید شیعه پیوست، جزو مجاهدانی بود که در پی فعالیت ضد رژیم ستمشاهی بارها بازداشت و در سال ۱۳۵۶ از سوی حکومت پهلوی به سه سال تبعید به ایرانشهر و جیرفت محکوم شد.
حکم تبعید آیتالله العظمی خامنهای همزمان با اوج اعتراضهای انقلابیون در سال ۱۳۵۷ بیاثر ماند و به زادگاهش بازگشت اما پس از مدتی به عنوان مسئول کمیته تبلیغات برای استقبال از امام راحل راهی تهران شد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ۱۳۵۷ به عضویت شورای انقلاب درآمد و امامجمعه تهران شد که البته بعدها به عنوان معاون وزیر دفاع منصوب گشت و به عنوان نماینده مردم به نخستین دوره مجلس شورای اسلامی هم راه یافت.
منافقان کوردل در سال ۱۳۶۰ وی را در جریان عملیاتی تروریستی در مسجد ابوذر تهران هدف قرار دادند که هرچند ناکام ماندند اما موجب جانبازی از ناحیه دست راست آیتالله العظمی خامنهای شد؛ وی در دهه نخست انقلاب با آرای قاطع مردم به ریاست جمهوری رسید و رییس شورای عالی پشتیبانی جنگ و نخستین رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام و نایب رییس اول شورای بازنگری قانون اساسی شد.
مجلس خبرگان در پی ارتحال امام خمینی (ه) در سال ۱۳۶۸، آیتالله خامنهای را بهعنوان دومین رهبر انقلاب اسلامی انتخاب کرد و از آن پس ایشان دورهای پربرکت از حیات اجتماعی و سیاسی خویش را صرف رهبری کشور نمود و هر چند در سال گذشته در حمله ناجوانمردانه آمریکایی صهیونیستی به شهادت رسید، اما میراثی بزرگ را برای امت مبعوث خود برجا گذاشت.
مجمع جهانی اهل بیت (ع)، جامعه المصطفی العالمیه، مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، شورای عالی قرآن، بنیاد دایره المعارف اسلامی، بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس از جمله نهادهای فرهنگی_مذهبی هستند که در دوره رهبری آیتالله العظمی خامنهای تاسیس شدند.
این مجموعهها هر یک به نوبه خود در این سالها با جذب و تربیت عالمان دینی و فعالان فرهنگی نقش مهمی در ترویج دین مبین اسلام، مذهب شیعه، ترویج فرهنگ ایثار و شهادت و زنده نگهداشتن دستاوردهای انقلاب و دوران دفاع مقدس در داخل و خارج از کشور ایفا کردهاند و تداوم فعالیت و تقویت آنها به عنوان یکی از تراث گرانبهای وی ضروری است.
رهبر دوم انقلاب همچنین در دوره زعامت خود از یک سو با هدایت دولتها برای بهرهگیری مناسب از ذخیرههای نفت و گاز، ایران را به یک ابرقدرت انرژی در سطح منطقه و جهان تبدیل کرد، از سوی دیگر با تاکید بر کوچکتر کردن بدنه دولت و در مقابل حمایت از خصوصیسازی و تقویت تشکلهای غیردولتی، گامی بزرگ در راستای مردمیتر کردن اقتصاد، گسترش فعالیت شرکتهای دانشبنیان و توسعه فناوریهای نوین از جمله در رشتههای ریاضی، فیزیک و شیمی برداشت.
این رویکرد نوگرایانه از سوی آن پیر فرزانه با اعتماد به جوانان و حمایت از نخبگان به دستاوردهای چشمگیری از جمله در حوزههای فنی_مهندسی، رایانه، نانو، انرژی هستهای و تولید دارو منجر شد و جمهوری اسلامی را به یکی از کشورهای سرآمد در این زمینهها تبدیل کرد که در پی آن جوانان ایرانی سوای سالها درخشش در المپیادهای جهانی، به یکی از قطبهای تولید علم در منطقه غرب آسیا مبدل گشتند.
نگاهی گذرا به سیمای استانی مانند اردبیل و مقایسه آن در ۲ دوره پیش و پس از انقلاب اسلامی به خوبی گواه چنین مدعایی است؛ خطهای که در گذشته با بیمهری فراوان روبهرو و از هرگونه امکاناتی محروم بود، به برکت همین نگاه به یکی از مقصدهای گردشگری ایران تبدیل شد و سوای آن با توسعه زیرساختها به زمره استانهای صنعتی پیوست، به طوری که در حال حاضر بیش از یک هزار و ۱۴۰ واحد صنعتی با اشتغال افزون بر ۴۰ هزار نفر در کنار ۲۹۷ شرکت دانشبنیان و واحد فناور در اردبیل فعالیت دارند.
آیین وداع و تشییع رهبر شهید
آیتالله العظمی خامنهای پس از دوران پر افت و خیز دفاع مقدس در کنار توجه به توسعه کشور از جنبههای گوناگون، هیچگاه نگذاشتند پرچم مقاومت بر زمین ساییده شود و یک تنه در کوران حوادث بزرگ و کوچک بر آن مسیری که از سوی امام راحل بنیانگذاری شده بود، ثابت قدم ماند و شاید بتوان این مورد را به عنوان یکی از مهمترین مواریث وی برای مردم مبعوث ایران نام برد.
محور اندیشههای آن خلف صالح روح خدا که بر پایه اسلامگرایی شیعی و صدور انقلاب اسلامی در راستای حمایت از مستضعفین عالم استوار بود، در تقویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و گسترش محور مقاومت در منطقه نقش مهمی ایفا کرد که در نتیجه آن پس از چند سده دوران فطرت، ایران دوباره به قدرت اول جهان اسلام تبدیل شد.
حمایتهای مستمر رهبر شهید از چهرههای با صلابت در منطقه که زمینه احیای روحیه استکبارستیزی در بین جوانان کشورهای لبنان، عراق، فلسطین اشغالی و یمن را فراهم کرد، در نهایت موجب تشکیل سدی مستحکم در برابر مداخلهها و سیاستهای استثمارگرایانه غرب و به ویژه آمریکا و رویاهای توسعهطلبانه رژیم جعلی صهیونیستی شد.
رهبر شهید با وجود ۴۷ سال تحریم و جنگ ترکیبی مستکبران جهان بر ضد نظام اسلامی ایران، موجبات زنده ماندن آرمان آزادی قدس شریف را تا به امروز فراهم کردند؛ به طوری که در بیاناتشان در سومین کنفرانس بینالمللی قدس و حمایت از حقوق مردم فلسطین، اذعان داشتند که قضیه فلسطین کلید رمزآلود گشوده شدن درهای فرج به روی امت اسلامی است.
تزریق همین روحیه خداباوری و ثبات قدم در مسیر تحقق حجت الهی به تاسی از نهضت عاشورا و با توسل به حضرت صاحب الزمان (عج) موجب شد تا ایران برخلاف برخی کشورهای مدعی سردمداری جهان اسلام، با وجود تشدید فشارها و تحریمها در چند سال گذشته و تقدیم هزاران شهید جان برکف همچنان حامی اصلی محور مقاومت بماند.
جنبه دیگر این رویکرد الهی، تقویت بنیه دفاعی و نظامی ایران اسلامی شد که در جریان هشت سال جنگ تحمیلی اول تا حدودی تضعیف شده بود اما با تاکید بر خودباوری و درونزایی و توسعه برنامههای موشکی و پهبادی، امنیت خاطری برای ملت ایران به ارمغان آورد که نتیجه آن را در جریان ۲ جنگ تحمیلی اخیر و عقب راندن ۲ ابر قدرت نظامی_هستهای شاهد بودیم.
مجموعه این رویکردها و اقدامها موجب شد تا ایران قوی در جریان ۲ جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و ۴۰ روزه به رغم خسارتهای جانی و مالی فراوان، نه تنها ذرهای از مواضع برحق خود عقبنشینی نکند، بلکه حتی به پشتوانه ملتی مبعوث دوباره به تاسی از رهبر شهید بپا خیزد و فریاد خونخواهی سر دهد.
آیتالله العظمی حسینی خامنهای که بیش از ۳۶ سال عهدهدار منصب رهبری انقلاب اسلامی ایران بود، در صبح ۹ اسفند ۱۴۰۴ در جریان نخستین موج حمله نظامی_تروریستی آمریکا و رژیم اشغالگر صهیونیستی (جنگ تحمیلی سوم) در منطقه موسوم به بیت رهبری در تهران به همراه جمعی از اعضای خانواده در ماه مبارک رمضان همچون جدّ بزرگوارش حضرت امام علی (ع) با لبانی تشنه به درجه والای شهادت نایل آمد.
مراسم وداع با رهبر شهید امت که به دلیل شرایط جنگی حاکم بر کشور با چهار ماه تاخیر از روز شنبه، ۱۳ تیر در پایتخت آغاز شده است، از روز گذشته با تشییع در تهران و سپس قم و نجف ادامه دارد و در نهایت مراسم وداع و تدفین این شخصیت تکرار نشدنی روز پنجشنبه، ۱۸ تیر در مشهد مقدس برگزار خواهد شد.
در حالی که تهران وارد مذاکرات جدی با واشنگتن شده بود، مستکبران جهانی همانند جنگ تحمیلی دوم به چندین نقطه در شهرهای مختلف ایران اسلامی حمله کردند که این اقدام تجاوزکارانه موجی از اعتراضها را در کشورهای مختلف به همراه داشت و علاوه بر اینکه با واکنش قاطع نیروهای مسلح مواجه شد، برخلاف تصور دشمنان موجب برانگیختن احساسات خودجوش مردمی از جمله در قالب تجمعهای شبانه در مراکز شهرها شد.