خبرگزاری تسنیم ـ هادی حمیدی*؛ بدون تردید شخصیت کمنظیر و بیبدیل امام شهید سیدعلی حسینی خامنهای شخصیت ویژه، چند بعدی و جامعالاطراف است که در این سیاهه به نقش تحول آفرین و تمدن ساز آن اشاره میشود.
آن بزرگوار تربیت یافته معمار کبیر انقلاب اسلامی حضرت خمینیِ بتشکن بود و خود امامی خطشکن در جبهههای نبرد با نفاق داخلی و دشمن متجاوز خارجی و امامی دیگر، بر مصداق صالح بعد صالح مجاهد و صف شکن در دامان پرمهر و معنویتش چون امام سیدمجتبی حسینی خامنهای تربیت نمود؛ صفا کانهم بنیان مرصوص.
مکتب تحول آفرین حضرت خامنهای شهید، در سه بعد «تحولخواهی، تحول انگیزی و تحول آفرینی» چه در منظومه بیانات و سخنرانیهای متقن و بصیرت افزایش از قبل از پیروزی انقلاب تا چند روز قبل از شهادتِ بعثت آفرینش و چه کتابهایی که به خامه فقهی، فلسفی نواندیش از انسان 250 ساله و همرزمان حسین تا بیانیه گام دوم تبلور یافت و منتشر شد. این تحول خود را به اعتراف دوستان و دشمنان منصف، در پیشرفت ایران اسلامی در همه ابعاد کلان علمی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی آشکار و ماندگار معرفی میکند که بخش قابل توجه آن در کتاب صعود 40 ساله در دسترس همگان است.
مکتب تمدنساز آن فرزانه و یگانه دوران، از 37 سال زعامت بیبدیلش، بر مبنای قویم ثقلین شریف و سنت امام روحالله نشأت گرفت و برای همه اقشار به خصوص نخبگان حوزوی و دانشگاهی، نظامی، لشگری و کشوری، ادبی و هنری تازه، نغز و روح افزا بود و نخبگان و خواص سایر تمدنهای بشری حاضر در جهان را نسبت به شخصیت منحصر به فرد وی به حیرت وا میداشت تا جایی که ایرانی را که در دوره پهلوی ژاندارم منطقه بود تبدیل به ابرقدرتی منطقهای و جهانی تبدیل نمود که یاور همه مظلومان عالم است و تکیهگاه امن دوستان و همپیمانانش.
روشن است که رسیدن به هدفهای اسلامی، حالا اسمش را بگذارید «نظام اسلامی»، در نهایت «تمدّن اسلامی»، جز با حضور مردم، جز با توجّه و مبادرت مردم امکانپذیر نیست؛ باید مردم بخواهند، مردم بیایند، مردم اقدام کنند. این برای ما یک اصل شد؛ حالا یک نفری مسئولیّت دولتی دارد، برای جلب مردم، جذب مردم، آوردن مردم به صحنه یک جور باید عمل بکند، یک وقت یک نفری در منبر نماز جمعه فعّال است، او یک جور [دیگر]؛ یعنی توجّه داشته باشیم که مسألهی «مردم» یک اصل اسلامی است، بدون آن کاری نمیشود کرد، به هدفها نمیشود رسید، به حیات نمیشود رسید.(1402/10/26، بیانات دیدار ائمه جمعه کشور)
این اعتقاد به نقش مردم در تمدن اسلامی را در نهایت با خون پاکش امضا و ملت مبعوث را چنان متحول نمود که کار را تمام خواهند کرد.
مکتب پروری جهانشمول و جامعالاطراف ایشان، علاوه بر هدایت امت اسلامی و مردم استثنایی و شریف ایران، تا ثانیههای آخر عمر پربرکت وی، مصداق شریفه «اشدا علی الکفار و رحما بینهم» بود و با «مثلی لا یبایع مثل یزید» در آغوش حضرت سیدالشهدا علیهالسلام آرام گرفت و ثابت کرد تمدنی به نام اسلام ناب محمدی و مکتب تشیع برتر از همه تمدنهای مادی و التقاطی جهان زمینهساز ظهور منجی عالم بشریت است.
باش تا صبح دولتش بدمد، کاین هنوز از نتایج سحر است!
*عضو کانون نویسندگان حوزوی
انتهای پیام/