رخشنده و باصفا و زیبایی
شایستۀ نام نیک زهرایی

موزون و رسا و دلکش و نغزی
چون شعر، نکو به لفظ و معنایی

خرم چو نسیم نوبهارانی
پرشور چو موج جام صهبایی

بس راز نگفته در نگاه توست
پیدا و نهان، مثال رؤیایی

در ناصیه‌ات فروغ خوشبختی‌‌ست
مجموعۀ حُسن، چون ثریایی

همتای سعیدۀ عزیزی تو
دلبند منی، هدی و بشرایی

در عید ربیع آمدی، آری
فرخنده‌عطای حق‌تعالایی

شادی زده خیمه در سرای دل
زهرا تو عروس خانۀ مایی

پاداش جهاد مجتبایی تو
مستوره‌ای از بهشت مأوایی

ای نخل امید! شاد زی کاین‌سان
پیراسته همچو شاخ طوبایی

هان دختر من شنو ز پیران پند
اکنون که به عمر و بخت برنایی

در جمله‌ جهان به چشم دل بنگر
بگشای دو دیده چون که بینایی

بنگر که جهان به عشق پابرجاست
می‌کوش به عشق تا که برجایی

با مهر و صفا و راستی سر کن
مشتاق اگر به صید دل‌هایی

چون در تو عفاف و عشق و ایمان است
در چشم کسان به حُسن یکتایی

گر پند «امین» نیوشی و کوشی
حقا که به نزد خلق، دانایی