به گزارش ایرنا، آنجا که خداوند می‌فرماید: «ن. وَ الْقَلَمِ وَ ما یَسْطُرُون» و «الرَّحْمَنُ، عَلَّمَ الْقُرْآنَ، خَلَقَ الْاِنْسَانَ عَلَّمَهُ الْبَیَان»، راز عظمت انسان در همین توانایی شگرف به نظم کشیدن اندیشه‌ها است و قلم، آن سوی دست و دیده، پلی است میان نهان جان و عرصه حضور که می‌تواند تاریخ را متحول و حقیقت را ماندگار کند.

امام شهید که آینه‌ای از ایمان، درد، عشق و مسئولیت بود با قلمش نفس می‌کشید و با واژه‌هایش امید را در دل مردم می‌نشاند.

هر جمله قائد امت، مثل فانوسی در تاریکی می‌درخشید و هر سطرش، زخم‌های کهنه‌ی ظلم را می‌شکافت و کلمات امام شهید، گرم و زنده، از عمق جان برمی‌خاست و بر دل‌ها می‌نشست، چنانکه گویی هر واژه، قطره‌ای از اشک شب‌های تنهایی او بود و هر جمله، تپش قلبی که جز برای خدا و خلق خدا نمی‌زد.

رهبر شهید در رابطه با وظایف کسانیکه قلم به دست می‌گیرند در اسفند سال ۱۳۷۹ بیان کردند:« کسی که قلم به دست می‌گیرد، باید تقوا، صداقت، عفاف و انصاف نسبت به دیگران جزو طبیعت ثانویاش بشود» و
ایشان در جای دیگری فرمودند: معتقدم اگر جامعه‌ای مطبوعات آزاد و دارای رشد و قلم‌های آزاد و فهمیده را از دست بدهد، خیلی چیزهای دیگر را هم از دست خواهد داد.

امام شهید رفت، اما صدای قلمش هنوز در گوش تاریخ می‌پیچد و هنوز هم از عدالت از ایمان، از عزت، از ایستادگی می گوید.

امام امت، با قلمش زیست و با خون دلش معنا شد و شهادتش، مهر ابدیت بر نامی زد که هرگز از خاطر زمان پاک نخواهد شد.

آیت الله سید علی خامنه‌ای، امام شهید ما نرفت بلکه در کلماتش ماند، در آرمان‌هایش ماند، در بغض نسل‌ها ماند و در دل‌ هر کسی که حقیقت را دوست دارد، تا ابد زنده است.

در مسیر پرافتخار انقلاب اسلامی، قلم همواره هم‌پای خون، نهضت را پیش برده است و از اعلامیه‌های تاریخی امام(ره) تا بیانیه‌های گام دوم انقلاب، همگی نشان از جوشش چشمه‌سار اندیشه در قالب کلمات دارند.

امام شهید در ۱۷ شهریور ۱۴۰۴ در دیدار با هیات دولت خطاب به اصحاب بیان و قلم فرمودند: کسانیکه روزنامه می نویسند، مقاله می نویسند، بیاناتی در صداوسیما دارند، بیاناتی در فضای مجازی دارند، سعی کنند به ضرر کشورشان حرف نزنند، راوی ضعف کشورشان نباشند، نقاط قوت را برای مردم بیان کنند؛ نقاط قوتی که واقعا وجود دارد، ظرفیتهایی که واقعا وجود دارد؛ اینها را برای مردم بگویند.

روز قلم، روز پاسداشت همان راویان صادقی است که با وجود تهاجم رسانه‌ای سنگین دشمنان، از روشنگری و افشای توطئه‌ها دست نمی‌کشند و با سواد و قلم خود، تمدن‌ساز و آینده‌نگر می‌مانند.

و سید اهل قلم، شهید مرتض آوینی چه زیبا گفت: پندار ما اینست که ما مانده‌ایم و شهدا رفته‌اند، اما حقیقت آنست که زمان ما را با خود برده است و شهدا ‏مانده اند.

روز چهاردهم تیرماه به پیشنهاد انجمن قلم ایران و تصویب شورای فرهنگ عمومی، به عنوان (روز قلم) در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران به ثبت رسید و نامگذاری این روز به نام قلم، بی ارتباط با تاریخ کهن متمدن و فرهنگ ساز این سرزمین نیست.

ابوریحان بیرونی در کتاب آثار الباقیه خود آورده است که چهاردهمین روز از تیرماه را ایرانیان باستان، روز تیر (عطارد) می‌نامیدند، از طرفی سیاره تیر یا همان عطارد، در فرهنگ ادب پارسی، کاتب و نویسنده ستارگان است و به همین مناسبت این روز را روز نویسندگان می دانستند و گرامی می‌داشتند.