گروه استان‌های دفاع‌پرس- سردار «عبدالرضا مرادحاجتی»؛ امروز را در تاریخ به هیچ گونه‌ای نمی‌شود تحریف کرد. دشمن هم که باشی، رسانه‌های تو نمی‌توانند حضور میلیون‌ها مومن داغدیده را سانسور کنند.   امروز وداع بزرگ یک ملت بزرگ با یک رهبر بزرگ است که نشان می‌دهد، ایران مظلوم همچنان بر سر آرمان‌ها مقتدر است.

این وداع دیگر بار باعث جوشش جمعی شد. وداع با رهبر شهید، بزرگترین آیین بازتولید هویت ملی و دینی است. در این آئین، تفاوت‌های طبقاتی، سیاسی و قومی به حاشیه می‌روند و وجدان جمعی حول محور میراث آن رهبر شکل می‌گیرد. وداع، نقطه آغاز اسطوره‌سازی نیست، بلکه نقطه تثبیت حافظه است.

هر چند که خیلی‌ها تصور می‌کردند فقدان رهبر شهیدمان می‌تواند جامعه را به سمت فروپاشی نظم اجتماعی سوق دهد، اما مراسم وداع، سد روانی و اجتماعی عظیمی ایجاد کرد. این مراسم به جامعه این انعکاس را تولید می‌کند که اگرچه فرد رفته است، اما نظام ارزشی او و نظامی که به یادگار گذاشته همچنان برقرار است. این پیوستگی روانی، مهم‌ترین عامل ثبات اجتماعی در دوران پس از رهبر است.

وداع با رهبر مجاهد و شهیدمان، گذار دردناکی است که جامعه را از وضعیت تکیه بر فرد، به وضعیت تکیه بر گفتمان منتقل می‌کند. از منظر روان‌شناختی، این مراسم، اضطراب را مدیریت می‌کند و از منظر جامعه‌شناختی، گسل‌های اجتماعی را با ارزش‌ها می‌پوشاند. جامعه در وداع، در حال ساختن جامعه جدیدی است که در آن، جای خالی رهبر، با تکثیر آرمان‌های او در ذهن و عمل تک‌تک افراد پر می‌شود.

 وداع، درمان روانی جامعه است، چرا که جامعه با حضور در میدان، به خود ثابت می‌کند که آرمان‌ها زنده‌اند. این امر مانع از فروپاشی روانی جامعه پس از فقدان رهبر می‌شود. این آئین تنها یک بدرقه باشکوه با یک شخصیت شکوهمند نیست، بلکه بازتولید یک تیتر بزرگ اجتماعی بر قلب تیر‌هایی است که رسانه‌های معاند در این ایام تولید کردند.

سخت است، غمناک است، باورکردنی نیست، اما این داغ بر دل نشسته را با خشم‌های مقدس مان به وقت انتقام در گلو خواهیم فشرد تا زمانی که آقای جوان مان اشاره دهند. انتقام ما از جنس ترور نیست، انتقام ما شلیک موشک به مدارس نیست، انتقام ما اقامه نماز در بیت المقدس است. انتقام ما برافراشته شدن پرچم عدالت در سواحل شمالی و جنوبی خلیج فارس است. انتقام ما فروپاشی ابرقدرت‌هایی است که کسی توان نگاه چپ به آن‌ها را نداشت.

امروز حماسه‌ای از جنس سوگ و انتقام را خلق می‌کنیم و به دنیا می‌گوئیم که قائدمان گر چه دیگر در بین ما نیست، اما برای ثبات راهش و تکثیر مکتب اش به قامت ایستاده‌ایم و پشت سر فرزندش چنان به تاریکی خواهیم تاخت تا نور امید برای همیشه در دل همه مظلومان عالم تابش کند. نوری که تنها شعله ای از تابش نور امامی است که عصر پر چالش ما با قدم هایش آرام خواهد گرفت.

انتهای پیام/