چند سال قبل وقتی به شهر "هوشی مین" (سایگون سابق) در ویتنام سفر کردم، اولین سوالم این بود که چرا ما نباید با آمریکا وارد صلح و سازش شویم!
روزهای اول حضورم در این شهر، به منطقه "چو چی" رفتم. منطقه ای که یک شهر سه طبقه زیر زمین را در خود جای داده بود. جایی که هوشی مینه و جنگجویان ویت کنگ، مبارزات خود علیه متجاوزان آمریکایی را ساماندهی می کردند. آنان بیش از دو دهه با متجاوزان جنگیدند تا آمریکاییها با خفت از آن کشور فرار کنند.
وقتی از تونلهای تو درتوی شهر زیرزمینی چوچی عبور میکردم، از خودم میپرسیدم پس چرا ویتنامیها پس از این همه تلفات و مشقات، با آمریکاییها از در صلح و سازش در آمدند و ما همچنان لجاجت میکنیم!
اواخر هفته حضورم در هوشی مینه فرصت دست داد که سری به مراکز صنعتی و کارخانجات این شهر بزنم.
بیشتر صنایع و کارخانجات مالکان آمریکایی داشت و ویت کنگ های دیروز، امروز با دستمزد روزی ۵۰ سنت به اربابان آمریکایی خدمت می کردند.
هر چه بیشتر در لایحه های زیرین جامعه ویتنام کنکاش میکردم ، متجاوز دیروز به این کشور را در نقش استعمارگر امروز دیدم که از فرصت نیروی کار ارزان ، بیشترین سود را به جیب می زند.
آنجا یقین پیدا کردم که صلح از نظر آمریکاییها به معنای زیر سلطه گرفتن ملت هاست. آنها برای شان انسانی هیچ احترامی قائل نیستند ، آنها فقط به خاطر منابع و سود بیشتر، دست دوستی به سوی ملتها دراز می کنند و تنها انتظارشان این است که ملت ها مطیع و فرمانبردارشان باشند در غیراینصورت، دشمن محسوب می شوند.
اواخر دهه نود شمسی، چند ماهی در افغانستان بودم. در همین مدت رفتار غیرانسانی آمریکایی ها با دولت و مردمی که خود را متحد ایالات متحده می دانستند دیدم.
در یک کلام ، از منظر آمریکایی ها ، مردمی متمدن و عادی تلقی می شوند که زیرسلطه و فرمانبردار ایالات متحده باشند در غیر این صورت یاغی تلقی می شوند.
در فرهنگ هیات حاکمه آمریکا ، رفتار عادی دولت ها و ملت ها معنایش این است که هژمونی آمریکا را به صورت بی چون و چرا بپذیرند.
من و بسیاری از ما، سخنرانی های رهبری شهید انقلاب در باره بدعهدی های آمریکا را برنمی تابیدیم! تصورمان این بود که دیدگاه رهبری یک نظر شخصی است تا واقعیت های صحنه بین الملل، اما گذشت زمان نشان داد که کلمه به کلمه این بزرگمرد در باره خوی و سرشت آمریکایی ها، منطبق بر واقعیت است.
برای نوشتن این چند سطر، یک بار دیگر دیدگاههای رهبری شهید در باره آمریکا را مرور کردم . وقتی آن سخنان را در برابر سخنان دونالد ترامپ در باره مردم و ملت ایران قرار دادم ، دیدم پیش بینی های رهبری شهید درباره خوی و سرشت آمریکایی ها مطابق با واقعیت است.
روزهای آتی، پیکر رهبری شهید انقلاب بر دستان یک ملت تشییع می شود اما حقانیت گفتارش بر قلب های ایرانیان برای همیشه حک شده است.
ایران ممکن است در مذاکرات با آمریکا به یک ترک مخاصمه برسد، اما ایرانیان هیچ گاه در اقمار آمریکا قرار نخواهند گرفت. این سند رفتار سیاسی ایرانیان، ممهور به خون رهبری است که هیچگاه در برابر زورگویان زانو نزد.