اسلامشهر(پانا)-میان سنگینی قفسههای “کتابخانه نیمهشب” و طعمِ جادویی “پاستیلهای بنفش”؛ ما در جستجوی آن نقطه مشترک هستیم که در آن، حتی در اوج حسرتها، هنوز هم میتوان رنگ زندگی را چشید. در «روایت نو»، این یک مرور نیست؛ روایتی از تلاقی تاریکی و شیرینی، از مواجهه با خود و پیدا کردن دوباره معنا است.