به گزارش سلامت نیوز به نقل از health، رژیمهای غذایی سرشار از پروتئین میتوانند احساس سیری را افزایش دهند، سوختوساز بدن را تا حدی بالا ببرند و به ترمیم عضلات پس از ورزش کمک کنند. همچنین اگر با تمرینات منظم قدرتی همراه باشند، در بلندمدت به افزایش توده عضلانی نیز کمک خواهند کرد. با این حال، مصرف بیش از حد پروتئین ممکن است باعث مشکلات گوارشی شود و در افراد مبتلا به بیماریهای کلیوی، فشار بیشتری بر کلیهها وارد کند.
۱. مدت بیشتری احساس سیری خواهید داشت
به محض شروع غذا خوردن، بدن هورمونهایی مانند گرلین و GLP-1 ترشح میکند که در تنظیم اشتها و کنترل قند خون نقش دارند. رژیمهای پرپروتئین میتوانند ترشح این هورمونها را افزایش دهند؛ در نتیجه احساس گرسنگی کاهش یافته و احساس سیری مدت بیشتری ادامه پیدا میکند.
«دانا الیس هانس»، متخصص تغذیه در مرکز پزشکی دانشگاه کالیفرنیا لسآنجلس، میگوید عوامل مختلفی در این موضوع نقش دارند؛ از جمله اینکه غذاهای پروتئینی معمولاً به جویدن بیشتری نیاز دارند، مدت بیشتری در معده باقی میمانند و اگر چربی بیشتری داشته باشند، تخلیه معده را نیز کندتر میکنند.
او تأکید میکند که میزان این اثر به نوع پروتئین، مقدار چربی آن، روش پخت و سایر غذاهای مصرفی بستگی دارد.
۲. متابولیسم بدن کمی افزایش مییابد
هضم، جذب و سوختوساز پروتئین نسبت به کربوهیدراتها و چربیها انرژی بیشتری مصرف میکند. به همین دلیل، بسیاری از افراد پس از شروع رژیم پرپروتئین افزایش مختصری در متابولیسم خود تجربه میکنند.
البته این اثر معمولاً در طول زمان کاهش مییابد و تنها وعدههایی که پروتئین بسیار بالایی دارند، همچنان میتوانند سوختوساز را تا حدی افزایش دهند.
متخصصان همچنین هشدار میدهند که اگر فرد همزمان وزن یا توده عضلانی خود را از دست بدهد، این افزایش متابولیسم تا حد زیادی خنثی خواهد شد.
۳. عضلات سریعتر ترمیم میشوند
پروتئین، اسیدهای آمینه مورد نیاز برای سنتز پروتئین عضلانی را فراهم میکند؛ فرآیندی که نقش اصلی را در ترمیم و رشد عضلات دارد.
پس از انجام تمرینات ورزشی، عضلات تا حدود ۲۴ تا ۴۸ ساعت نسبت به اسیدهای آمینه حساستر هستند. این بازه زمانی که به «پنجره آنابولیک» معروف است، بهترین فرصت برای دریافت پروتئین به شمار میرود.
مصرف پروتئین در این دوره میتواند به کاهش درد عضلانی، بهبود عملکرد در تمرینات بعدی، حفظ یا افزایش توده عضلانی و تسریع روند ریکاوری کمک کند.
برخی افراد همچنین ممکن است احساس خستگی کمتری داشته باشند، خواب بهتری را تجربه کنند و دردهای عضلانیشان کاهش یابد.
۴. ترکیب بدنی تغییر میکند
در بلندمدت، رژیم پرپروتئین میتواند ترکیب بدن را تغییر دهد، اما تنها در صورتی که با تمرینات قدرتی منظم مانند وزنهبرداری همراه باشد.
متخصصان تأکید میکنند که صرفاً افزایش مصرف پروتئین باعث عضلهسازی نمیشود. رشد عضلات فرایندی زمانبر است که به تمرین مداوم و بازسازی مکرر بافت عضلانی نیاز دارد؛ بنابراین ممکن است مشاهده تغییرات قابل توجه چند ماه طول بکشد.
۵. عملکرد دستگاه گوارش ممکن است تغییر کند
اگرچه بیشتر افراد با افزایش مصرف پروتئین دچار مشکل گوارشی نمیشوند، اما برخی ممکن است یبوست را تجربه کنند.
به گفته متخصصان، این موضوع تا حد زیادی به وضعیت میکروبیوم روده هر فرد بستگی دارد. رژیمهای سرشار از پروتئین، بهویژه پروتئینهای حیوانی، میتوانند ترکیب باکتریهای مفید روده را تغییر دهند و بر سلامت دستگاه گوارش اثر بگذارند.
۶. کلیهها بیشتر کار میکنند
بدن توانایی ذخیره پروتئین اضافی را ندارد؛ بنابراین اگر بیش از نیاز خود پروتئین مصرف کنید، بدن آن را تجزیه میکند.
محصولات جانبی این فرایند، مانند آمونیاک، باید توسط کلیهها تصفیه و از بدن دفع شوند. در افراد سالم، کلیهها معمولاً این وظیفه را بدون مشکل انجام میدهند.
اما در افرادی که دچار بیماری یا کاهش عملکرد کلیه هستند، مصرف زیاد پروتئین میتواند فشار بیشتری بر کلیهها وارد کرده و روند آسیب را تشدید کند. به همین دلیل، پزشکان معمولاً به این افراد توصیه میکنند مصرف پروتئین خود را محدود کنند.
رژیمهای پرپروتئین میتوانند با افزایش احساس سیری، بهبود ریکاوری عضلات، افزایش نسبی متابولیسم و کمک به حفظ یا افزایش توده عضلانی، فواید قابل توجهی برای سلامتی داشته باشند. با این حال، مصرف بیش از اندازه پروتئین، بهویژه در افراد مبتلا به بیماریهای کلیوی یا کسانی که فیبر کافی دریافت نمیکنند، ممکن است با مشکلاتی مانند یبوست یا فشار بیشتر بر کلیهها همراه باشد. بنابراین، بهترین نتیجه زمانی حاصل میشود که مصرف پروتئین متناسب با نیاز بدن و در کنار یک رژیم غذایی متعادل و فعالیت بدنی منظم باشد.