1345ش:در چنين روزي در سال 1345 ( 29 ژوئن 1966 ) طي مراسمي قرارداد تاسيس كارخانه فولاد سازي اصفهان ميان ايران و شوروي امضاء خواهد شد. اين كارخانه كه بعدا ظرفيت توليد آن افزايش يافت از سوي شوروي در اصفهان ساخته شده است. داشتن كارخانه فولاد سازي از دير زمان يك آرزوي مردم ايران بود كه تا زمان آغاز بكار اين كارخانه به دلايل متعدد تحقق نمي يافت. قرار بود نخستين کارخانه پولادسازي ايران پيش از آغاز جنگ جهاني دوم، با کمک آلمان در کرج تاسيس شود؛ مقدمات کار هم فراهم و نقشه ساختمان در زمين مربوط پياده شد که به انجام نرسيد
 
1350ش:در دهه 1350 هجري خورشيدي تظاهرات ضد دولتي در خارج و زد و خوردهاي خياباني در داخل، مقامات وقت تهران را كلافه كرده بود. مروري بر اين رويدادها نشان مي دهد كه تنها در هشتم تير 1352 (ژوئن 1973) در زدو خوردهاي چريكي تهران و حومه يك كشته، در سال 1354(1975 ميلادي) در کرج چهار كشته از جمله يك زن، در سال 1355 (1976 ميلادي) در مهرآباد و داخل شهر (تهران) در دو محله جداگانه 14 نفر از جمله سه زن كشته شدند. بيشتر مقتولين اين روز از كمونيستها و اعضاي گروه "حميد اشرف" بودند. هشتم تير 1357 (1978) نيز ايرانيان مقيم آمريكا در شهر شيكاگو بر ضد حكومت وقت (شاه) تظاهرات كردند كه به زد و خورد انجاميد و پليس اين شهر بيش از هشت تن از معترضين را بازداشت كرد.
 
1358ش:در اين روز در سال 1358 ، نزديك به پنج ماه پس از انقلاب، اعلام شد كه اينك نوبت به انقلاب اداري رسيده است كه يك مسئله ريشه دار ايران است و اصلاحات بايد از ادارات و سازمانهاي دولتي آغاز شود و كاركنان دولت خود را خدمتگزار و نان خور مردم بدانند نه بالا دست آنان. كارها سريعا و با بي نظري انجام گيرد، اشكالتراشي براي مردم نشود، امروز و فردا كردن به زباله دان تاريخ ريخته شود، پست فرمانبري و پيشخدمتي در ادارات حذف شود، اطاقهاي مديران به روي مردم باز و اثري از منشي مخصوص نباشد ، همه حقوق بگيران دولت پاسخگوي مردم باشند و سازمانهاي مملكتي از عوامل بد و ... تصفيه شوند. مقرري بگيران از بيت المال بايد به ملت وفادار ، به كار خود معتقد و به پاكدامني و پرهيزگاري شهرت داشته باشند. اين خبر همه را شاد و اميدوار كرد ولي جز اخراج برخي مديران و كاركنان، اصلاحات چشم گير ديگري صورت نگرفت كه با نگاهي به گذشته بايد بخشي از آن را به حساب كوتاهي و يا ضعف مطبوعات گذارد. مطبوعات ما مانند ساير كشورها، مطالب را دنبال نمي كنند و در نتيجه تصميمات به فراموشي سپرده مي شوند. خبرنگار روزنامه، در كتابهاي درسي روزنامه نگاري، به پياده نظام اين حرفه كه هر روز موظف است در همان جبهه تكاپو و تلاش كند تشبيه شده است كه نخستين برنامه روزانه او بايد اين باشد كه ببيند در حوزه پوششي كار او اجراي تصميمات درچه مرحله اي است و گام تازه در اين راه چه بوده و آن را به اطلاع مردم برساند كه به همين انگيزه روزنامه را خريداري مي كنند.