تاریخ معاصر ایران اسلامی همواره گواه این حقیقت بوده که هرگاه ملت ایران با اتکا به ایمان، وحدت و قدرت بازدارنده خود در میدان‌های گوناگون ایستادگی کرده، دشمنان را به عقب‌نشینی واداشته است. اکنون، در امتداد نبرد راهبردی ملت ایران با جبهه استکبار، فصل جدیدی از رویارویی در عرصه دیپلماسی گشوده شده است. این میدان تازه، نه تنها تداوم همان مقاومت در میدان نظامی و حقوقی است، بلکه صحنه‌ای برای بهره‌برداری هوشمندانه از اقتداری است که دشمن را از موضع استیصال به پای میز مذاکره کشانده است.
اما نکته راهبردی در این گفت‌وگوها، تغییر محور مذاکرات از کلیشه‌های همیشگی به نقطه‌ای راهبردی و حیاتی برای نظام سلطه یعنی «تنگه هرمز» است. توافقی که توانسته است موضوعات مذاکره با آمریکا را حول محور این آبراهه حیاتی متمرکز کند و از اهمیت دیگر موضوعات بکاهد یا آن‌ها را به حاشیه براند، نشان از اقتدار میدان و قدرت چانه‌زنی تیم مذاکره‌کننده دارد.

تأکید تحلیلگران ارشد سیاسی رژیم صهیونیستی، از جمله آمیت سگال، بر اینکه توافق ترامپ با ایران «توافق هرمز» است و نه توافق هسته‌ای، گواهی بر این تغییر راهبردی است. این یعنی ایران توانسته است با مؤلفه‌سازی جدید، هزینه‌های تهدید را برای دشمن چنان افزایش دهد که اکنون نه بر سر غنی‌سازی، که بر سر امنیت گذرگاه‌های انرژی جهان گفت‌وگو می‌شود.

این موفقیت در عرصه گفت‌وگوها، ریشه در عمق استراتژیک و اقتدار همه‌جانبه جمهوری اسلامی دارد. توانایی ایران در کنترل یکی از حساس‌ترین تنگناهای دریایی جهان، همراه با پیشرفت‌های شگرف در حوزه موشکی و دفاعی، معادلات را به نفع تهران تغییر داده است.
با این حال، سخت‌ترین بخش این مسیر، نه در میدان مذاکره، بلکه در پشت صحنه داخلی رقم می‌خورد. امروز که دشمن استکباری از موضع ضعف پای میز نشسته، دامن زدن به اختلافات، تحلیل‌های نادرست و قضاوت زودهنگام تنها موجب تخریب فضای امید و انسجام و تقویت روایت‌‌سازی‌های دروغین دشمنان خواهد شد.

پشتیبانی از تیم مذاکره‌کننده، نه به معنای نادیده گرفتن نقدهای کارشناسی، بلکه به معنای حفظ انسجام ملی، دوری از جوسازی‌های تخریبی است. همه جناح‌ها، نخبگان و آحاد ملت باید درک کنند که امروز زمان «امتیازگرفتن» از دشمن است، نه «امتیاز گرفتن» از یکدیگر در منازعات داخلی.

ایران ۶۰ روز سخت و پیچیده در فصل جدید رویارویی با جبهه استکبار برای تثبیت جایگاه ایران به عنوان یک قدرت منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای در پیش دارد و موفقیت در این ۶۰ روز تنها با هم افزایی سه ضلع میدان، دیپلماسی و خیابان میسر است. قطعا این موفقیت، با «هوشمندی دیپلماتیک» و «هم افزایی میدان و دیپلماسی» و همانگونه که رهبر معظم انقلاب تاکید کردند «صبر راهبردی» دست یافتنی است. بیایید این بار با کنار گذاشتن کینه‌ها و دوگانه‌سازی‌ها، ثابت کنیم که بزرگ‌ترین سرمایه ما در برابر دشمن، اعتماد به هم و ایستادگی در کنار یکدیگر است. ایران قوی، با دیپلماسی هوشمند و پشتیبانی مردمی، بار دیگر ثابت خواهد کرد که «عزت» و «اقتدار» در سایه وحدت، معنای حقیقی خود را می‌یابد.