در روز‌های پایانی دهه محرم و چله سوم بعثت مردم انقلابی ایران هستیم؛ چله‌ای بسیار پربرکت و قدرتمند که با دهه مبارک ذی‌حجه آغاز می‌شود و با دهه محرم و گردش دوباره عاشورا در تاریخ مردم جهان به پایان می‌رسد. این چله به‌طور مستقل از دیرباز آشنای اهل راز بوده و همواره از آن بهره‌های فراوان برده‌اند و اینک که در دل یک مجموعه هفت چله‌ای انقلاب اسلامی قرار گرفته، بی‌شک برکات فراوانی را با خود همراه داشته و با آن برکات ما را به چهارمین چله تا چند روز آینده وارد خواهد کرد: چله اربعین.

اگر آنچنان که پیشتر هم گفتیم چله نخست را چله برخاستن مردم مبعوث و همراهی آنان با صحنه نبرد بدانیم، در چله دوم امر به مراقبت از صحنه سکوت نبرد و نشان دادن این حقیقت شدیم که برخاستن مردم از سر هیجان جنگ نبوده و در همه حالات و دوره‌ها استمرار خواهد داشت. قاعدتا در پایان این چله دوم نمی‌شد باور داشت که در سومین چله هم باید همان مسیر چله دوم را با صبر و مظلومیت و بدون هیچ تغییری ادامه دهیم. در این چله منتظر واقعه‌ای بزرگ و آغاز مرحله‌ای جدید از کید خداوند بودیم. 
پس در میانه این سومین چله بودیم که چند کلیدواژه مهم از سوی امام امت در دستور کار مردم مبعوث قرار گرفت. مهم‌ترین کلیدواژه برنامه امام برای برآوردن و بر جایگاه درست نشاندن این مردم مبعوث، موضوع مهم و همیشگی وحدت بود که همواره و در همه احوال و دگرگونی‌ها باید مد نظر ما به‌عنوان یک اصل اساسی بی‌بدیل باشد. ماجرا‌های این دوره نهایی و تعیین‌کننده از مبارزات مردم ایران حول این محور مهم رقم می‌خورد. ما جز با وحدت نمی‌توانیم به بهشت تمدن و ظهور وارد شویم؛ وحدت و رحمت در میان مومنان اهل بهشت و اختلاف و شدت با کفاری که سهم جهنم و بلکه برپاکننده آن خواهند بود.
دو کلیدواژه دیگر این چله، تاب‌آوری مردم و خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان بود. آنچه در این میان سهم مردم تلقی می‌شد حفظ تاب‌آوری خود و تواصی به حق و صبر در میان بعثت‌یافتگان بود و در عین حال مراقبت از مسئولان در وقوع خطای دستگاه محاسباتی و هشدار دائم به آنان. این خطا همان بود که امام شهیدمان پیش از شهادت در جمع خواص انقلاب آن را به‌عنوان «فتنه مسئولان» گوشزد کرده بودند. 
بی‌شک در دوره‌ای که مردم فرمان حضور در خیابان و فریاد شعارهای‌شان را از امام امت داشتند و در عین حال این فریاد ضدوحدت تلقی و با آن بعضا برخورد می‌شد، آنچه توانست مردم را از آسیب ناتاب‌آوری محافظت نماید زمزمه ورود به محرم و زنده شدن احزان آل محمد بود. در این میانه بود که خبر یادداشت تفاهم و اصرار بر هماهنگی آن با امام امت، صحنه‌ای از آزمایش سخت را برای امت مبعوث رقم زد؛ فعال بودن در میدانی میان حفظ وحدت و حفظ انقلاب اسلامی. شاید این امتحان، از ابتلای هارون مبعوث در بنی‌اسرائیل که خود را میان حفظ توحید و حفظ وحدت مخیر می‌دید به یک معنی سخت‌تر هم بود.
نهایتا در این هنگامه پرغوغا بود که معجزه بزرگ چله سوم و بلکه معجزه بزرگ انقلاب اسلامی به وقوع پیوست؛ ما شدن امام و امت و پایان دوره هزینه از امام برای اعمال خواست خواص بر مردم. در این چرخش بزرگ که بر خون مقدس امام شهید برآمده است، امام در کنار مردم مبعوث و به‌عنوان بزرگ آنان به مطالبه‌گری از مسئولان و خواص می‌پردازد و به پشتوانه حضور مردم، بی‌محابا انقلاب اسلامی را به‌سوی آینده‌ای محتوم و افتخارآمیز رهنمون می‌شود. حتی لایستخفی بشیء من الحق مخافة احد من الخلق. انقلاب اسلامی بر پایه‌های اصول خود دوباره قدرت گرفت و توفنده به پیش رفت.
این چرخش بزرگ در هنگامه نبرد نهایی، حکایت و بشارت از آن دارد که با بعثت مردم، انقلاب اسلامی به درجه‌ای از توان و استحکام رسیده که توانایی اعمال هر اصلاح و بازسازی درونی خویش را در سخت‌ترین شرایط ظاهری دارد و از این پس با توفندگی بیشتر هر لحظه عظیم‌تر به جلو خواهد رفت.

در این ابتلائات است که ماجرای عجیب فتنه خواص پس از دوره‌ای طولانی و پر‌فراز و نشیب، به انتهای خود خواهد رسید ان‌شاءالله. خواص بر سر دوراهی حق و باطل اینک به‌شدت تجلی یافته، به انتخاب نهایی خود خواهند رسید یا با امام و مردم مبعوث شده و رو به بهشت یا خروج بر امام و امت و در افتادن در قعر جهنم. میانه این میدان و وسط این لحاف دیگر جایی برای آرام گرفتن نیست. این‌چنین است که تمدن ما برخلاف تمدن غرب، نه از دل اشراف، که از میانه مردم مبعوث برخواهد خاست. باید برخاست.