به گزارش ایرنا، یازدهم محرم در شاهرود یک آیین کهن و روایت وفاداری مردمی است که نسل به نسل پرچم سوگواری فرزند رسول خدا(ص) را برافراشته نگه داشته‌اند و با اشک، نوحه و نخل‌گردانی عهدی دوباره می‌بندند که تا همیشه در صف دلدادگان مکتب عاشورا باقی بمانند.

مسیر عزاداران حسینی شاهرود در یازدهم محرم، خروشان از انسان‌هایی بود که موج‌موج به هم می‌پیوستند و هر لحظه جمعیت فشرده و فشرده‌تر می‌شد.

جوانانی که شاید کربلا را فقط در روضه‌ها شنیده بودند، در عزاداری یازدهم محرم شاهرود با ضرباهنگ سینه‌هایشان روایت عاشورا را از نو می‌نوشتند.

زن و مرد نسل دیروز و نسل امروز همه در یک قاب ایستاده بودند گویی زمان در این عصر داغ تابستانی میان گذشته و حال پلی از عشق زده بود، صدای طبل‌ها در هوا می‌پیچید و زنجیرها از سر دلتنگی بر شانه‌ها فرود می‌آمدند.

سینه‌ها محکم‌تر از همیشه به صدا درمی‌آمدند، انگار هر ضربه می‌خواست فاصله هزار و اندی ساله تا ظهر عطش را کوتاه‌تر کند.

نخل‌سیاه‌پوش باشکوه، سنگین و خاموش همچون تاریخ زخمی عاشورا بر شانه‌های مردمان این دیار حرکت می‌کرد؛ گویی پیکری بود که هنوز داغ عزیزترین شهیدان عالم را بر سینه داشت.

دست‌ها زیر چوب‌های نخل گره خورده بود و نگاه‌های آمیخته به اشک آن را بدرقه می‌کردند؛ انگار هر قدم نخل بازگویی مصیبتی بود که قرن‌هاست بر دل شیعیان سنگینی می‌کند.