به گزارش ایرنا، روستای ابر در ۱۵ کیلومتری شاهرود در شام غریبان شهدای دشت کربلا غرق در عزا و ماتمی شد، روستا کوچک بود، اما قلب مردمان آنجا به وسعت دریا بود.

هر کدام از اهالی روستا با چهره‌هایی خسته و غمزده در محفلی خالصانه و باشکوه، عزادار بودند.

یکی در هیات سینه‌زنی می‌کرد و دیگری اشک‌هایش را بی‌صدا پاک می‌کرد. انگار سرمای شب، یاد تشنگی خیمه‌های سوخته را زنده‌تر می‌کرد و باد سرد، قصه‌ کودکان هراسان کربلا را در گوش درختان نجوا می‌کرد.

در این شام غریب دل‌ها برای شهادت امام حسین(ع) و برای غربت ایشان می‌سوخت که قرن‌هاست پایان نیافته است. غربت حقیقت در میان هیاهوی دنیا، غربت کودکی که پدر را صدا زد و پاسخی نشنید، غربت خواهری که میان آتش و اندوه، قامتش خم نشد.

مردم روستا آرام قدم برمی‌داشتند؛ گویی می‌ترسیدند سکوت سنگین این شب شکسته شود و در این میان تنها نوای نوحه بود که در هوا می‌چرخید و از دل‌های اندوهگین که هنوز پس از قرن‌ها با شنیدن نام حسین(ع) داغی تازه را تجربه می‌کنند برمی‌خاست.

بدرقه علم‌ها در دل شب؛ آیینی به قدمت نسل‌ها

پیش از آنکه شام غریبان در روستای ابر شاهرود آغاز شود، مردم این دیار رسم کهنی را زنده نگه می‌دارند رسمی که سال‌هاست نسل به نسل منتقل شده و هر سال در شب عاشورا با شکوهی خاص برگزار می‌شود به این ترتیب که پس از اقامه نماز مغرب و عشا علمداران و عزاداران از روستای ابر حرکت خود را به سوی امامزاده سراوین قطری آغاز می‌کنند و مسیری حدود ۱۵ کیلومتری را در تاریکی شب و میان زمزمه نوحه‌ها می‌پیمایند و گویی پرچم‌های عزا، پیام‌آور کاروانی هستند که قرن‌ها پیش از کربلا به اسارت و غربت رفت.

کاروان عزاداران با رسیدن به امامزاده سراوین، شب عاشورا را در جوار این مکان مقدس به سوگواری می‌گذرانند. نوحه‌خوانی، سینه‌زنی و ذکر مصیبت تا پاسی از شب ادامه دارد و عزاداران، شب شهادت سیدالشهدا(ع) را با اشک و ماتم سپری می‌کنند و پس از ساعتی استراحت، پیش از سپیده‌دم، علم‌ها بار دیگر بر دوش علمداران قرار می‌گیرد و کاروان عزا راه بازگشت به روستای ابر را در پیش می‌گیرد؛ بازگشتی که با روشن شدن نخستین پرتوهای صبح همراه می‌شود.

استقبال از علمداران در «صبحِ روسیاه»

همزمان با فرارسیدن وقت نماز صبح و در آیینی که اهالی آن را «صبح روسیاه» می‌نامند، مردم روستای ابر در ورودی روستا گرد هم می‌آیند تا به استقبال علمداران بروند. صدای نوحه و سینه‌زنی در کوچه‌های روستا می‌پیچد و عزاداری صبح عاشورا آغاز می‌شود.

در آن لحظه، خستگی راه و بیداری شبانه در چهره علمداران نمایان است، اما شور حسینی و عشق به اهل‌بیت(ع) توان تازه‌ای به آنان می‌بخشد. علم‌ها دوباره در میان مردم برافراشته می‌شوند و روستای ابر، با آیینی ریشه‌دار و ماندگار، صبح عاشورا را به یاد کاروان بازماندگان کربلا و غربت اهل حرم، در سوگ و ماتم سپری می‌کند.

به گزارش ایرنا، روستای ابر شاهرود در شرق استان سمنان قرار دارد.