شمع‌ها بهانه‌اند، نشانه‌اند
نماد نامی‌اند که از کودکی تا امروز هرجا شنیده‌ایم، دل‌مان لرزیده است
در شادی، در غم، در نگرانی،
در هر لحظه‌ای که دل‌مان پناه خواسته،
با نام حسین آرام گرفته‌ایم.

امشب، شام غریبان است
شب غربت اهل‌بیت
شب بی‌چراغی خیمه‌ها
و شب داغی که هنوز در دل تاریخ زنده است

ما امشب با این شمع‌ها
تاریکی شب را پشت سر می‌گذاریم
اما می‌دانیم که از دل ما هیچوقت نمیروی
و در یاد ما هیچ‌گاه کمرنگ نخواهی شد
یا اباعبدالله...

همه چیز می‌گذرد
هر انسانی می‌آید و روزی می‌رود
و از او تنها مشتی خاک می‌ماند
اما نور تو
حتی پس از مرگ ما هم روشن می‌ماند
چون نام تو چراغ دل‌های خسته و شکسته است
وقتی این آیه را به یاد می‌آورم که:
أَلا بِذِکرِ اللَّهِ تَطمَئِنُّ القُلُوبُ
می‌فهمم که دل‌ها با یاد خدا آرام می‌گیرند
و چه آرامشی بالاتر از یاد حسین
که نامش ذکر خدا و راه خداست؟

طرح و اجرا:

آرزو حاج حیدری
مهسا واثقی