به گزارش ایرنا؛ عاشورا با نوای جانسوز طبل‌ها آغاز شد، در میان دسته‌های عزا، رسم دیرینه «شیرگردانی» جلوۀ دیگری از ارادت مردم این دیار بود.

شیرهای نمادین که بر دوش جوانان ولایتمدار حمل می‌شد، با نظمی رزمی و هماهنگ، در میان جمعیت به حرکت درآمدند، هر گردش شیر یادآور استقامت و دلیری یاران سیدالشهدا (ع) بود که در روز عاشورا، با قامتی استوار در برابر باطل ایستادند.

سینه‌زنان با هر ضربه بر سینه، «یا حسین» سر می‌دادند و زنجیرزنان با نظمی آهنین، فضای شهر را به ماتمی سترگ تبدیل کردند.

بیرق‌های سیاه و سبز بر فراز هیات‌ها به اهتزاز درمی‌آمد و نوحه‌های قدیمی که از پدران و مادران به یادگار مانده، با صدایی گرفته و غریبانه، داستان تشنگی و وفا را روایت می‌کرد.

بر چهره کودکان که در آغوش مادران نظاره‌گر این صحنه‌ها بودند، پرسشی از بزرگی این حماسه نقش بسته بود و پیرمردان با چشمانی خیس از اشک، لبخندی از ایمان بر لب داشتند.

ملایر در عاشورای حسینی شهر دل‌هایی بود که با طبل‌زنی و شیرگردانی، بیعتی دوباره با آرمان‌های عاشورا بستند و فریاد زدند که پیام کربلا تا ابد زنده خواهد ماند.