حسین(ع) را به کربلا خلاصه کردن و کربلا را به عاشورا، نادیده انگاشتن عامدانه فصل های مهمی از تاریخ است.

عاشورا تنها رخداد مهمی که در محرم سال ۶۱ رخ داد، نیست. عاشورا تنها دست‌های بریده و لب‌های از عطش و تشنگی خشکیده و ترک خورده در کنار فرات نیست.

عاشورا تنها مشک‌های پاره، خیمه‌های سوخته، استخوان‌های زیر سم اسب شکسته، سرهای بر نیزه، گلوی پاره پاره طفل ۶ ماهه، سه ساله پا برهنه و شلاق بر پیکر خورده، خاندان به اسارت رفته، تنهایی و بی کسی در خرابه شام تسلیم مرگ شده نیست.

عاشورا تنها خطبه‌های آتشین در مجلس یزید، بازی خیزران و دندان، سر بریده در تنور خانه خولی، مرگ تازه جوان‌های بنی هاشم نیست.

عاشورا فرهنگی است که پا به پای تاریخ بشر، نسل به نسل، رباط به رباط چون حقیقتی همیشه جاوید پای در رکاب زمان پیش آمد و در محرم سال ۶۱ در کربلا چون خورشیدی سپهر شرافت را روشن کرد.

تاریخ می‌داند که عاشورا قامت بلند داد ایستاده در برابر بیداد است. پایمردی جاودانه حق در برابر باطل...

عاشورا تاریخی است به بلندای هبوط؛ یادگار رادمردهایی که فارغ از حصار جغرافیا و زمان، مرگ شرافتمندانه را بر زیستن حقیرانه برگزیدند و قامت سرفرازی را هرگز به ذلت خم نکردند...

جان‌های آزاده‌ای که برای اعتلای نام انسان، کویرهای تفتیده را با لب های خشکیده طی کردند، از خون سرخ‌شان سروهای سبز آزادگی رویید. قلم‌هایشان که شکستند، قدم‌هایشان را قلم کردند، از نیستان خردشان آوای شرف برخاست...

زندگان جاوید تاریخ، پایندگانی که پویندگان طریق حقیقت از قفایشان روند. عاشورا باز با سرخی لاله‌هایش بر سپیده صبح شکفت، شکوفا شد تا آزادی بر قامت سروها سبز شود و آزادگی در اندیشه‌ها ریشه دواند...

عاشورا پژواک آوای شرافتی است در دهلیز قلب‌های آراسته با شجاعت و خردهای پرورش یافته در مکتب شریعت...

باز عاشورا و انتخاب سخت میان مرگ و زندگی، میان زیستن با ذلت یا مردن با عزت، انتخاب میان رشادت یا قساوت، زیر سم ستوران پاره پاره شدن، کنار علقمه دست ها از دست دادن، تشنه سر بریده شدن، لب‌های خشک از عطش فرزندان خود دیدن، شلاق بیداد بر پیکر عزیزانت خوردن، میان آتش خیمه‌ها امیدهایت سوختن، یا زیستن در منجلاب طمع پول و موقعیت و ریاست و در باتلاق ذلت زیستن...

عاشورا انتخابی سخت بود برای هفتاد و دو تن... ایستادن پای حق و حقیقت و عدالت... یا گریز به هبوط حیاتی گذرا و با ذلت.

پیشکش به عاشوراییان، به مناسبت عاشورای ۱۴۰۵

*فعال حوزه فرهنگ و هنر