عاشورا، تنها روایت شهادت امام حسین(ع) و یارانش نیست؛ آغاز مکتبی است که در آن، ایثار، آزادگی، عزت و دفاع از حقیقت، ارزش‌هایی جاودانه شدند.

مکتبی که مرز زمان و جغرافیا را درنوردید و در هر عصر، مردانی را پرورش داد که جان را در راه ایمان، وطن و کرامت انسان فدا کردند.

شهیدان ایران اسلامی، از روزهای دفاع مقدس تا مدافعان امنیت، شهدای جنگ تحمیلی ۱۲روزه و جنگ تحمیلی ۴۰روزه و دیگر فرزندان این سرزمین که جان خود را در راه دفاع از مردم، استقلال و عزت کشور نثار کردند، خود را ادامه‌رو همان راهی می‌دانستند که از کربلا آغاز شد.

آنان آموخته بودند که گاهی ماندن، در رفتن معنا پیدا می‌کند و زندگی، در گذشتن از جان برای حقیقت، جاودانه می‌شود.

اگر عاشورا تنها یک واقعه تاریخی بود، قرن‌ها پیش در صفحات کتاب‌ها باقی می‌ماند؛ اما آنچه این حادثه را زنده نگه داشته، پیام آن است، پیام ایستادگی در برابر ظلم، وفاداری به عهد، دفاع از مظلوم و ترجیح حقیقت بر منفعت.

حضرت ابوالفضل‌العباس، علی‌اکبر، قاسم، حبیب بن مظاهر(ع) و دیگر یاران سیدالشهدا(ع)، هر یک الگویی از ایمان، شجاعت و ازخودگذشتگی هستند؛ الگویی که در روزگار ما نیز الهام‌بخش هزاران شهید شد.

وقتی جوانان این سرزمین در سال‌های دفاع مقدس راهی جبهه شدند و جوانانی که امروز پشت لانچرها و در خط مقدم با پیشانی‌بندهای «یا حسین» و «یا زهرا» قدم در میدان نبرد گذاشتند، آنان جنگ را تنها دفاع از خاک نمی‌دانستند؛ دفاع از شرف، استقلال و باورهای دینی را ادامه راه عاشورا می‌شمردند.

امروز هر شهیدی که در راه امنیت، اقتدار و آرامش ایران جان خود را فدا می‌کند، در نگاه مردم، ادامه همان فرهنگ ایثار است؛ فرهنگی که ریشه در کربلا دارد و شاخه‌های آن در طول تاریخ گسترده شده است.

شهید، تنها کسی نیست که جان خود را از دست داده است؛ شهید، انسانی است که به زندگی معنا بخشیده است. او با انتخاب آگاهانه خود، نشان داد که ارزش‌هایی وجود دارد که از جان نیز عزیزترند.

شاید به همین دلیل است که خانواده‌های شهدا، با وجود داغ سنگین فراق، از فرزندان خود با افتخار یاد می‌کنند؛ زیرا باور دارند راهی که آنان پیموده‌اند، راه عزت و سربلندی است.

بزرگداشت شهیدان، تنها با نصب تصویر و برگزاری مراسم محقق نمی‌شود، وفاداری به آرمان‌های آنان، در صداقت، مسوولیت‌پذیری، عدالت‌خواهی، خدمت به مردم، حفظ وحدت ملی و تلاش برای آبادانی کشور معنا پیدا می‌کند.

اگر شهیدان برای عزت ایران از جان خود گذشتند، امروز وظیفه ما است که با حفظ همبستگی، اخلاق، قانون‌مداری و خدمت صادقانه، از میراث آنان پاسداری کنیم.

عاشورا، پایان یک نبرد نبود؛ آغاز راهی بود که هنوز ادامه دارد، راهی که در آن، هر نسل باید سهم خود را در پاسداری از حقیقت ایفا کند.

نام شهیدان، تنها بر سنگ مزارها حک نشده است؛ در حافظه یک ملت، در امنیت امروز، در پرچم برافراشته ایران و در اشک‌هایی که هر محرم بر مصائب کربلا جاری می‌شود، زنده است.

شاید راز ماندگاری شهیدان همین باشد؛ آنان از کربلا آموختند که مرگ در راه حقیقت، پایان زندگی نیست، بلکه آغاز جاودانگی است.

از همین رو، تا پرچم سرخ عاشورا برافراشته است، یاد شهیدان نیز در دل‌های مردم این سرزمین زنده خواهد ماند؛ چرا که کربلا، تنها یک سرزمین نیست، مکتبی است که هر روز، انسان را به انتخاب میان حق و باطل فرامی‌خواند.