به گزارش ایرنا، امروز ساحل بندرعباس نه فقط صدای امواج، که نوای سنگین سنج و دمام را به گوش جان میشنید، گویی هر ضربآهنگ طبلها، ضربان قلب مادرانی بود که قاب عکس فرزندانشان بود را با لرزش دست در آغوش گرفته بودند.
اینجا تاسوعا معنای دیگری داشت؛ عزاداران میان حجلههای گلباران شده کودکان شهید و تصویرهای بلند شهدای مقاومت، گویی در میانه میدان کربلا ایستاده بودند و مرز میان اشکهای امروز و غصه دیروز این سرزمین، در هم آمیخته بود تا ثابت کند راه حسینی، هرگز بیرهرو نمیماند.
در این مراسم که در فضای باز بلوار ساحلی برپا شد، عزاداران سیاهپوش با در دست داشتن پرچمهای عزا در سوگ شهادت حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و یاران باوفایش به عزاداری پرداختند.
در محل برگزاری مراسم، حجله هایی با عکس شهدای مدرسه میناب نصب شده بود و دور تا دور محل عزاداری نیز تصاویر بزرگی از شهدای جنگ اخیر ایران و دشمن آمریکایی – صهیونیستی قرار گرفته بود تا سوگ حسینی با یاد و خاطره این شهدای مقاومت آمیخته شود و پیام ایستادگی و ادامه راه کربلا را منتقل کند.
یکی از جلوههای زیبای این مراسم، عزاداری سنتی جنوب با نوای سنج و دمام بود که فضایی حماسی و معنوی به مراسم بخشید و خانوادهها، جوانان و کودکان با حضور پررنگ خود در این مراسم، وفاداری خویش به مکتب حسینی و آرمانهای مقاومت را نشان دادند.
توزیع نذری و تجلیل از اسحاق ایرانمنش پیرغلام حسینی و پیشکسوت مداحی عاشورایی نیز از دیگر برنامههای این مراسم بود.
به گزارش ایرنا، سنج و دمام از آیینهای سنتی و ریشهدار عزاداری در جنوب ایران بهویژه هرمزگان هستند.
صدای سنگین و پرطنین دمام نماد حماسه، قدرت و حرکت ارتش حسینی است و تداعیکننده صدای سم اسبهای یاران امام حسین(ع) در میدان کربلا به شمار میرود و نوای تیز و زنگدار سنج نیز یادآور صدای برخورد شمشیرها و جنگ در روز عاشورا است و در عین حال به عنوان بیدارباش معنوی برای عزاداران عمل میکند.
همراهی این دو ساز، حس حماسی و حزنآلودی ایجاد میکند که رشادت و ایثار شهدای کربلا را زنده نگه میدارد و بیش از یک قرن است که در فرهنگ عزاداری محرم هرمزگان طنینانداز میشود.