سکوهای ورزشگاه لس‌آنجلس در حاشیه دیدار ایران و بلژیک به صحنه تقابل درونی اپوزیسیون و جریان ضد انقلاب تبدیل شد.
بت تبلیغات گسترده ضد انقلاب برخی از مخالفان نظام جمهوری اسلامی راهی ورزشگاه لس‌آنجلس شدند تا بر اساس تواقف قبلی علیه تیم ملی ایران شعار بدهند اما فضای متفاوت ورزشگاه موجب بروز دودستگی جالبی بین این جریان شد.
بخشی از مخالفانی که با هدف تخریب تیم ملی به ورزشگاه رفته بودند با مشاهده شور و هیجان ایرانیان حامیان تیم ملی و حتی برخی از فوتبال‌دوستان خارجی که برای حمایت از ایران به ورزشگاه آمده بودند تغییر رویه دادند و در طول مسابقه تیم ملی را تشویق کردند.
نام ، شعار و تصاویر شهدای میناب، پرچم جمهوری اسلامی و بازی غیورانه ملی پوشان خواب ضد انقلاب را در ورزشگاه و حتی بیرون از استادیوم آشفته کرد. بسیاری از آنها که برای تخریب و تضعیف تیم ملی با پرچمی متفاوت به استادیوم آمده بودند هم ناخواسته مشغول تشویق ایران شدند و حتی مورد حمله زامبی‌های سلطنت‌طلب قرار گرفتند!
در واقع جریانی که سقف آرزوهایش از سقوط تهران و نابودی نظامی اسلامی رسیده به فحاشی علیه تیم ملی در لس‌آنجلس و در چمن ورزشگاه شاهد نمایش پرچم مقدس جمهوری اسلامی است حالا خشم خودش را با توهین و فحاشی به تیم ملی و یا هو کردن سرود ملی تخلیه می‌کند اما حتی در درون کمپین ناکام خودش هم با اختلاف و دودستگی مواجه شده آنچنان که جمع قابل توجهی از ایرانیان ساکن آمریکا هم دیگر مایل به ادامه مسیر توهین و هتاکی و فحاشی و همراهی با زامبی‌های سلطنت‌طلب نیستند!
ظاهرا در دوگانه میان ایرانی بودن و یا نبودن ریزش‌های جریان اپوزیسیون تشدید شده آنچنان که مشوقین تیم ملی را حتی با همراه داشتن پرچم مورد نظر خودشان مورد تهدید و فحاشی قرار می‌دهند و شکافشان آنچنان عمیق است که در داخل و بیرون ورزشگاه به جان هم میافتند.
این دوگانگی البته محدود به جام جهانی نخواهد بود و ناشی از سرخوردگی تلاش‌های مذبوحانه جریانی است که از ادامه مسیر ناامید شده و با قطع امید از شعارهای پوچ اپوزیسیون حداقل می‌خواهد در غربت ایرانی بماند.