تساوی بدون گل شاید یک بازی کسل‌کننده به نظر برسد، اما از نظر تاکتیکی این مسابقه یکی از جذاب‌ترین دیدارهای گروه G بود. ایران توانست برابر تیمی که از نظر ارزش فنی و مالکیت توپ برتر بود، امتیاز ارزشمندی کسب کند. هر چند که این بازی با تساوی بدون گل به پایان رسید اما اگر درخشش دروازه بان ها نبود ممکن بود که این بازی چند گل داشته باشد.

تاکتیک ایران؛ دفاع فشرده و سرعت در ضد حمله

تیم ملی ایران با هدایت امیر قلعه‌نویی از ابتدا به دنبال مالکیت توپ نبود. ساختار دفاعی فشرده، بستن فضاهای مرکزی و استفاده از سرعت مهدی طارمی و بازیکنان کناری در ضدحملات، برنامه اصلی ایران بود. این برنامه خیلی خوب جواب داد به طوریکه ایران هم در کارهای دفاعی بسیار خوب و فشرده بود و هم اینکه طارمی زهر خود را ریخت. او یک گل به ثمر رساند که البته مردود اعلام شد و چند موقغیت جدی دیگر هم خلق کرد که بدون شک مهم ترین آنها موقعیتی بود که باعث اخراج بازیکن بلژیک شد و خیال ایران را از یک امتیاز ارزشمند راحت کرد.

طارمی در این بازی نقش ارتش تک نفره را در خط حمله داشت و خط دفاعی بلژیک را بسیار اذیت کرد و بعد از بیرانوند بهترین بازیکن ایران بود.

قلعه نویی با تاکتیکی که در این دیدار داشت حریف را سورپرایز کرد. او با آرایش دفاعی (۵-۴-۱) و با مهدی طارمی در خط حمله به میدان رفت.

در این تاکتیک خطوط دفاع و هافبک  نزدیک به هم بود و اجازه نداد کوین دی‌بروینه بین خطوط صاحب توپ شود. بلژیک مالکیت بالایی داشت اما در خلق موقعیت‌های صددرصدی با مشکل روبه‌رو شد.

 بیرانوند؛سوپر بازیکن ایران

بدون تردید بهترین بازیکن مسابقه علیرضا بیرانوند بود. او چندین مهار سرنوشت‌ساز داشت و مهم‌ترین آن واکنش فوق‌العاده مقابل ضربه نزدیک ماکسیم دی‌کویپر بود. فیفا نیز او را بهترین بازیکن مسابقه معرفی کرد.

آمار منتشرشده نشان می‌دهد بیرانوند ۷ مهار موفق انجام داد که همگی از داخل محوطه جریمه بودند؛ آماری که نقش او در کسب این امتیاز را به‌خوبی نشان می‌دهد.

عملکرد درخشان بیرانوند در این بازی ستایش های زیادی به دنبال داشت که مهم ترین آنها از مورینیو بود. سرمربی رئال مادرید بعد از بازی گفت:

بلژیک همه کار را درست انجام داد. آنها موقعیت‌های خوب و بسیار خوبی خلق کردند اما بیرانوند آنها را مهار کرد. در حمله بعدی، همان داستان تکرار شد. یک سیو دیگر. حمله بعدی، یک سیو دیگر. در نقطه‌ای، من تحلیل بلژیک را متوقف کردم و شروع به تحلیل بیرانوند کردم چون او به وضوح مهم‌ترین بازیکن زمین بود.

او ادامه داد: از کسی پرسیدم که در کدام باشگاه بازی می‌کند. انتظار داشتم یک باشگاه معروف باشد. گفتند تراکتور. من تظاهر کردم که دقیقاً می‌دانم در مورد چه چیزی صحبت می‌کنند اما نمی‌دانستم! اگر دروازه‌بانی می‌تواند چنین سیوهایی مقابل بلژیک انجام دهد، باید در یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های اروپا بازی کند. شاید آدرسش را گم کرده‌اند اما بعد از امشب، فکر نمی‌کنم آدرسش را برای مدت طولانی فراموش کنند.

ایران شایسته تساوی بود؛ تنها نکته منفی

ایران می‌توانست حتی برنده مسابقه باشد. گل طارمی در نیمه اول به دلیل آفساید بسیار جزئی مردود شد و اگر آن گل تأیید می‌شد، روند بازی کاملاً تغییر می‌کرد.

از سوی دیگر، پس از اخراج ناتان انگوی در دقیقه ۶۶، انتظار می‌رفت ایران فشار بیشتری وارد کند؛ اما تیم ملی بیش از حد محتاط شد و نتوانست از برتری عددی خود بهره ببرد. این شاید تنها نکته منفی عملکرد ایران باشد.

هر چند ایران بازی بسیار خوبی را به نمایش گذاشت اما اصلا بلژیک خوب طاهر نشد و حتی برخی تحلیلگران و هواداران بلژیک در شبکه‌های اجتماعی، عملکرد تیم را ناامیدکننده توصیف کردند و معتقد بودند تیم در لحظات حساس کیفیت لازم را نداشت.

ایران در این بازی سازمان دفاعی بسیار منظمی داشت این درحالی است که دی بروینه و لوکاکو هم به خوبی مهار شدند. بازیکنان ایران به ویژه مدافعان تمرکز بسیار بالایی از خود نشان دادند و بیرانوند هم یک بازی فراموش نشدنی را تجربه کرد که بدون شک بهترین بازی دوران فوتبالی او بود.

البته ایران نقاط ضعفی هم در این بازی داشت از جمله اینکه نتوانست به خوبی حفظ توپ کند و از برتری عددی خود استفاده کند.

تیم ملی فوتبال ایران اگر چه که فرصت بزرگی برای شکست دادن بلژیکِ ۱۰ نفره از دست داد اما کسب یک امتیاز مقابل یکی از مدعیان اروپایی و بسته نگه داشتن دروازه، دستاوردی مهم برای تیم ملی محسوب می‌شود. مهم‌ترین برنده این مسابقه، علیرضا بیرانوند بود که یکی از بهترین نمایش‌های خود در جام جهانی را ارائه داد.