در جنگ 40 روزه اخير، حقيقت چندين موضوع مهم كاملا آشكار گرديد.  اول آنكه سرقت نفت ايران به روش دزدان دريايي صورت گرفت كه خود رييس‌جمهور امريكا هم به اين دزدي علني اعتراف كرد و نشان داد كه در سرقت بين‌المللي و چپاول مال و اموال ديگر ملت‌ها، تبحر و تخصص ويژه‌اي دارد.  دوم اينكه اعلام كرد كه آمده است تا ايرانيان را به عصر حجر و عهد پارينه سنگي بازگرداند كه با آسيب زدن به آثار تاريخي و تمدني و ميراث فرهنگي كشورمان، خوي وحشي‌گري خود را بيش از پيش  در مقابل ديدگان جهان، به نمايش گذاشت كه  اين هم به نوعي سرقت از نوع فرهنگي و تمدني نام مي‌گيرد!   نقش و مشاوره شريك جنايي صهيونيستي در اين‌ انديشه‌هاي پليد، شيطاني و مخرب نيز در اين سرقت فرهنگي، قطعا بي‌تاثير نبود.  در جنگ رمضان، جامعه جهاني و سياستمداران دنيا به خوبي به جنايت و سرقت علني اين دزدان فرهنگ و سارقان نفت و كودك‌كش به خوبي واقف شدند و چهره پنهان و غيرانساني آنها براي كل دنيا به خوبي عيان و عريان گرديد.  اما جنگ اصلي آن، جنگ تمدني بود.  سران اين دو كشور فريبكار، به دليل فقدان تاريخي خود از شدت حسادت، شروع كردند به ازبين بردن آثار تاريخي و ميراث فرهنگي كشورمان...! تصور آنها اين بود كه با تخريب اين ميراث كهن فرهنگي، تمدن و تاريخ كشور نيز از بين خواهد رفت و كشور ما به تحجر و عقب‌ماندگي خواهد رسيد.  غافل از اينكه آثار تمدني يك كشور متعلق به كل دنيا محسوب مي‌شود و با از بين بردن آنها، تاريخ و تمدن يك كشور در جهان حذف نمي‌شود.  نقش سازنده سازمان علمي، فرهنگي ملل متحد، يونسكو، هم متاسفانه در اين جنايت‌ها كم‌رنگ بود.  طبق قوانين بين‌المللي اين سازمان، آسيب زدن به آثار تاريخي كشورها در زمان جنگ، جرم بزرگي محسوب مي‌شود و يونسكو موظف بود تحت هر شرايطي جلوي اين وحشي‌گري‌ها را بگيرد. اين سازمان، اهرم‌هاي قانوني و بازدارنده لازم را براي جلوگيري از چنين اقدامات خصمانه‌اي در زمان جنگ‌ها دراختيار دارد.  

هم‌اكنون نيز با همه اين كم‌كاري‌ها، وزارت ميراث فرهنگي كشورمان با همكاري ديگر نهادهاي ذي‌ربط فرهنگي، موظف‌اند موضوع را مورد پيگيري قانوني قرار داده و اين سازمان را مورد بازخواست قرار دهند كه چرا از اهرم‌هاي قانوني و بازدارنده خود در زمان تخريب اين اماكن فرهنگي، به خوبي استفاده نكرد؟  سازمان فرهنگي يونسكو بايد بداند كه وظيفه‌اش صرفا ثبت آثار تاريخي در فهرست جهاني اين سازمان نيست، بلكه اهميت حراست و حفاظت از اين آثار باستاني و تاريخي، بيشتر از ثبت جهاني آنهاست!!  نهادهاي مسوول در داخل كشور و اين سازمان جهاني، موظف‌اند هر چه سريع‌تر عليه كشورهاي متخاصم اعلام جرم كنند و اقدامات پيشگيرانه قانوني خود را در اين زمينه‌ها به ‌شدت ادامه دهند تا هيچ كشوري به خود اجازه تخريب آثار باستاني و تاريخي ديگر كشورها را ندهد.

مستندساز و منتقد