در زیر لایهای از برف که ظاهری جامد دارد، میتواند استخرهای پنهان آب یخزده وجود داشته باشد که افراد، وسایل نقلیه و تجهیزات علمی را بدون هشدار قبلی به کام خود بکشد.
این خطرات، جمعآوری داده از مناطق قطبی را به فرآیندی کند، پرهزینه و اغلب خطرناک تبدیل کرده است.
به گزارش ایتنا و به نقل از Interesting Engineering، اکنون یک ربات چهارپای کوچک نوید تغییر این شرایط را میدهد. نسخه اصلاحشده ربات خودمختار لینکس اس۱۰ (Lynx S10) که توسط شرکت دیپ رباتیک چین ساخته شده است، به نخستین سکوی چهارپایی تبدیل شده که بر روی یخهای شناور اقیانوس منجمد شمالی راه رفته است.
این دستاورد نشان میدهد که ماشینهای خودمختار روزی میتوانند خطرناکترین کارهای میدانی را در مناطقی انجام دهند که دسترسی انسان به آنها محدود است.
بر این اساس، این ربات جمعوجور با وزنی کمتر از بیست کیلوگرم، به شانزده مفصل دقیق مجهز است که به آن امکان خم شدن و مانور در فضاهای غیرقابل دسترس برای رباتهای بزرگتر را میدهد.
نسخه استاندارد این ربات میتواند با سرعت هشت متر بر ثانیه روی زمین هموار حرکت کند، از موانعی به ارتفاع پنجاه سانتیمتر عبور کند و بین حرکت چرخدار و پایدار بر اساس نوع زمین جابجا شود.
افزون بر این، چهار دوربین فوقعریض با لنزهای دامنه دینامیک بالا و حسگرهای لیدار جلو و عقب، نقشههای سهبعدی دقیقی از محیط اطراف ایجاد میکنند که به ربات امکان شناسایی موانع، برنامهریزی مسیر و حرکت بدون کنترل مداوم انسانی را میدهد.
پیش از اعزام به قطب شمال، مهندسان اصلاحات مهمی روی این ربات انجام دادند. چرخهای استاندارد با پنجههای بزرگ زیستی الهامگرفته از کف پای پهن خرسهای قطبی جایگزین شدند.
این پنجههای سفارشی وزن ربات را روی سطح بزرگتری پخش میکنند و از فرو رفتن آن در برف نرم جلوگیری مینمایند. بافتهای ضدلغزش، چسبندگی را روی سطوح لغزنده بهبود بخشیدند و برفکشهای تعبیهشده، کشش اضافی روی یخهای سخت فراهم کردند.
در مناطقی که یخ و آب با هم مخلوط شده بودند، محققان اصلاحات غیرمعمول دیگری انجام دادند. با افزایش سطح مؤثر اندامها، پاهای ربات تقریباً مانند پارو عمل میکردند و به آن امکان حرکت در شرایط لجنی را میدادند.
آزمایشهای قطب شمال به سرعت نشان داد که چرا این اصلاحات ضروری بوده است. در چندین نقطه، برف استخرهای آب ذوبشده خطرناکی را در زیر سطح پنهان کرده بود.
گفتنی است این ربات با زمینی مواجه شد که ظاهری پایدار داشت اما در واقع بر فراز حفرههای پنهان آب شناور بود. البته به لطف پنجههای بازطراحیشده و سیستم کشش، ربات هنگام عبور از این سطوح فریبنده، پایداری خود را حفظ کرد. اهمیت گستردهتر این پروژه فراتر از یک سفر اکتشافی است.
پژوهشگران محیطزیست و امدادگران اورژانس اغلب نیاز به عملیات در مکانهایی دارند که برای انسان بهطور ایمن قابل دسترس نیست.
این ربات خودمختار سبکوزن که قادر به عبور از یخهای ناپایدار است، میتواند به جمعآوری دادههای محیطزیستی، پایش تغییرات اقلیمی و پشتیبانی از عملیات جستجو و نجات بدون به خطر انداختن جان انسانها کمک کند.∎