آب استخرهای شنا محیطی مساعد برای رشد میکروارگانیسمهای خطرناک است و بارها به عنوان منبع عفونت های انگلی و باکتریایی شناسایی شده اند. از جمله خطرات بهداشتی استخرهای شنا که کمتر مورد توجه قرار می گیرند، انگلهای منتقله از آب هستند. بسیاری از مردم تصور می کنند که انگلها متعلق به دریاچهها و رودخانهها هستند، نه یک استخر به ظاهر تمیز و کلردار. متأسفانه، چندین مورد از این انگل ها بطور قابل توجهی کلر را در سطوحی که معمولاً برای ضدعفونی استفاده می شود، تحمل می کنند.
حتی اگر آب استخر به طور منظم با پودر کلر یا قرص کلر ضدعفونی شود، هنوز هم می تواند انگلها و باکتری هایی را که در برابر کلر مقاوم هستند، در خود جای دهد. کریپتوسپوریدیوم و ژیاردیا لامبلیا تک یاخته هایی هستند که باعث مشکلات شدید گوارشی مانند اسهال، درد معده و استفراغ می شوند. آنها به ویژه برای کودکان، سالمندان و افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف خطرناک هستند. یافته های تحقیقاتی همچنین نشان دهنده وجود باکتری هایی مانند استافیلوکوکوس اورئوس (استافیلوکوکوس طلایی)، اشریشیا کلی و استرپتوکوک در آب استخر است که می توانند باعث بیماری های گوارشی شوند.
بیماری های شایع استخر شنا
استخرهای عمومی مدتهاست که با وجود قرص کلر و پودر کلر منبع اصلی شیوع بیماری های گوارشی ناشی از آب در نظر گرفته می شوند. کریپتوسپوریدیوم، شایع ترین پاتوژن شناسایی شده است که انگلی بسیار مقاوم در برابر مواد ضدعفونی کننده بوده و می تواند چندین روز در آب کلردار زنده بماند. این انگل باعث اسهال، استفراغ، مشکلات معده و ضعف عمومی می شود. علائم آن می تواند تا دو هفته ادامه یابد و حدود ۴۰٪ از افراد آلوده پس از بهبودی ظاهری، عود بیماری را تجربه می کنند. در بیشتر موارد، بیماری خفیف است، اما برای افراد آسیب پذیر و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، می تواند خطرناک باشد.
سودوموناس آئروژینوزا، باکتری که به ویژه برای افراد دارای نقص ایمنی خطرناک است در آب یک استخر شهری شناسایی شده است. این عامل بیماری زا می تواند باعث عفونت گوش، بیماری های پوستی، مشکلات گوارشی و التهاب چشم شود.
اگرچه سودوموناس آئروژینوزا نباید در آب استخر وجود داشته باشد، اما بازرسیهای بهداشتی وجود آن را در نمونههای جمع آوری شده نشان داده اند. حتی در استخرهای مدرن و دارای شرایط نگهداری مناسب، ممکن است موقعیت های تهدید کننده سلامتی رخ دهد به ویژه در فصول اوج استفاده از استخر که حفظ کنترل کامل کیفیت آب چالش برانگیزتر می شود.
بیماری لژیونر یکی دیگر از بیماری های ناشی از استخر است. این میکروب ها که در وانهای آب گرم یا استخرها زندگی می کنند، می توانند افرادی که بخار یا غبار ناشی از آب را تنفس می کنند را آلوده کنند. باکتری لژیونلا که باعث عفونت ریه یا بیماری لژیونر می شود، گاهی اوقات از این طریق گسترش می یابد. لژیونلا به طور طبیعی در آب، به ویژه آب گرم، یافت می شود. ضدعفونی شدن صحیح استخر یا جکوزی با محصولاتی مانند پودر کلر می تواند خطر ابتلا به عفونت را کاهش دهد.
اوتیت خارجی که بیشتر به عنوان سندرم گوش شناگر شناخته می شود زمانی رخ می دهد که آب در کانال گوش خارجی گیر می افتد. آب گیر افتاده باعث رشد باکتریها یا قارچ ها و عفونت گوش می شود. سندرم گوش شناگر در کودکان شایع تر است و علائم آن شامل خارش، درد و تورم است. در برخی موارد ممکن است چرک از گوش خارج شود و برای درمان آن به آنتی بیوتیک نیاز خواهید داشت.
این عوامل بیماری زا معمولاً زمانی ظاهر می شوند که فرد آلوده وارد استخر می شود. آنها از طریق عرق، بزاق، ادرار و پوست وارد آب خواهند شد. در موارد شدید، عوارضی مانند سپسیس، شوک آنافیلاکتیک یا مننژیت نیز ممکن است رخ دهد. این خطرات با آسیب دیدن پوست، کاهش ایمنی و استفاده زیاد از استخر افزایش می یابد.
چه کسانی در معرض بیماری های شایع استخر شنا هستند؟
هر کسی می تواند از طریق شنا در استخر، جکوزی، دریاچه، اقیانوس یا رودخانه میکروارگانیسم های بیماری زا را دریافت کند. همچنین ممکن است در صورت بلعیدن آب، تماس با بخار یا استنشاق آن بیمار شوید. ضدعفونی کردن استخرها و جکوزی ها با کلر یا برم برای جلوگیری از شیوع میکروب ها مهم است.
با این وجود برخی افراد بیشتر در معرض خطر بیماریهای مرتبط با شنا هستند که عبارتند از کودکان، خانم های باردار، افراد با بیماری های زمینه ای و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند یا داروهایی مصرف می کنند که بر سیستم ایمنی آنها تأثیر می گذارد. این افراد بیش از سایرین باید وضعیت بهداشت آب استخر را مورد توجه قرار داده و از شنا در استخرهای آلوده خودداری کنند.
چگونه با بیماری های شایع استخر شنا مقابله کنیم؟
کیفیت آب استخر نه تنها به سیستم های تصفیه و ضدعفونی، بلکه به رفتار مسئولانه کاربران نیز بستگی دارد. اگرچه آب بطور منظم توسط بازرسان بهداشتی و مدیران تأسیسات تحت آزمایش های میکروبیولوژیکی و فیزیکوشیمیایی قرار می گیرد، اما خطر را نمی توان به طور کامل از بین برد. این خطر در هر جایی که مردم جمع می شوند، وجود دارد.
رعایت قوانین اولیه بهداشتی برای حفظ سلامتی ضروری است. بنابراین قبل از ورود به استخر، فرد باید بدن خود را کاملاً بشوید، هرگونه لوازم آرایشی را پاک کند و لباس شنای تمیز، دمپایی لاانگشتی و کلاه شنا بپوشد. همچنین باید از حوضچههای ضدعفونی پا استفاده شود. نادیده گرفتن علائم بیماری - حتی اسهال موقت – می تواند تهدیدی برای دیگران باشد. پس از خروج از آب، دوش گرفتن برای شستشوی کلر و میکروارگانیسم های احتمالی و در نتیجه کاهش خطر بیماری بسیار مهم است.
توصیه می شود در هنگام بیماری و حداقل ۲ هفته پس از بیماری از استخر عمومی استفاده نکنید. علائم نگران کننده شامل تب، اسهال، استفراغ، حالت تهوع، گرفتگی عضلات شکم، عفونت های تنفسی فوقانی، عفونت های پوستی استافیلوکوکی یا سودوموناس و ورم ملتحمه است.
نوزادان، کودکان خردسال و سایر افرادی که دچار بیاختیاری ادرار هستند، باید دور پوشک های خود آسترهای تنگ و ضد آب بپوشند. برخی از مراکز اکنون شلوارهای پلاستیکی، لاستیکی یا وینیلی را در مرکز خود ارائه می دهند تا از آلودگی اتفاقی آب جلوگیری کنند.