به گزارش ایسنا، سایت النشره در گزارشی نوشت: اولین عاملی که باعث شد رژیم صهیونیستی طی روزهای اخیر حملات خود را در لبنان گسترش دهد، تلاش آشکار این رژیم برای مانع‌تراشی در برابر هرگونه توافقی است که در حال حاضر در حال انجام است. تل‌آویو می‌داند که فضای سیاسی بین‌المللی در حال تغییر به سمت یافتن راهی برای خروج از جنگ است و دولت آمریکا پس از آنکه این پرونده به یک بار سیاسی، امنیتی و اقتصادی تبدیل شد، بیشتر به بستن آن علاقه‌مند است. از این رو، تل‌آویو تلاش می‌کند تا حد امکان درگیری را تشدید کند، به این امید که شروط را تغییر دهد، موضع خود در مذاکرات را بهبود بخشد یا حقایق جدیدی را قبل از رسیدن به هرگونه تفاهمی تحمیل کند. با این حال، اگرچه این رویکرد ممکن است برخی از مراحل را به تأخیر بیندازد یا پیچیده کند اما به نظر نمی‌رسد که بتواند توافق را از مسیر خود خارج کند.

عامل دوم که مستقیما به میدان نبرد مربوط می‌شود، در حجم خسارات وارده به ارتش رژیم صهیونیستی در ساعات اخیر نهفته است. نبردهای اخیر صحنه‌هایی را به نمایش گذاشته است که برای نهاد نظامی این رژیم ناآشنا است، چه از نظر تعداد کشته‌ها و زخمی‌ها و چه از نظر ماهیت عملیاتی که مستقیما سربازان اسرائیلی را هدف قرار داده است. هر بار که ارتش رژیم صهیونیستی ضربات دردناکی متحمل می‌شود، مقامات سیاسی و نظامی با تشدید بمباران و هدف قرار دادن غیرنظامیان و زیرساخت‌ها، به سیاست انتقام جمعی متوسل می‌شوند تا شکست‌های خود در میدان نبرد را پنهان کنند و تصویری از قدرت را به افکار عمومی داخلی ارائه دهند.

عامل سوم ممکن است در حال حاضر تأثیرگذارترین عامل باشد و به خود بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی مربوط می‌شود. کسی که جنگ را به عنوان نبردی برای بقای سیاسی شخصی خود به راه انداخت، بیش از هر زمان دیگری احساس می‌کند که فضای بین‌المللی که در ماه‌های گذشته حمایت را برای او فراهم کرده بود، دیگر مانند گذشته نیست. اظهارات اخیر رئیس جمهور و معاون رئیس جمهور ایالات متحده نشانه‌های روشنی از آماده شدن واشنگتن برای حرکت به مرحله‌ای متفاوت را به همراه داشته است؛ مرحله‌ای که بر پایان دادن به جنگ متمرکز است، نه مدیریت آن. این تغییر، نتانیاهو را در موقعیتی قرار می‌دهد که ممکن است در درجه اول به مسئول شکست‌های پیاپی تبدیل شود و به عنوان تصمیم‌گیرنده‌ای معرفی شود که جنگ را طولانی کرده، مانع از دستیابی به راه‌حل‌ها شده و تل‌آویو را به سمت خسارات بی‌سابقه سیاسی، نظامی و استراتژیک سوق داده است.

عامل چهارم هرچند تأثیرگذاری آن کمتر است، نزدیک شدن به مذاکرات مستقیم بین لبنان و رژیم صهیونیستی در واشنگتن طی روزهای آینده است. این رژیم سابقه تشدید تنش‌ها قبل از هر دور از مذاکرات را دارد.

این موضوع رفتار عجولانه دولت رژیم صهیونیستی را توضیح می‌دهد. تشدید تنش‌ها بیشتر نشان دهنده نگرانی است تا اعتماد به نفس و نشان می‌دهد که این رژیم تعداد محدودی از گزینه‌ها را در اختیار دارد. با نزدیک شدن به لحظه سیاسی، نیاز تل‌آویو به توسل به زور افزایش می‌یابد، به این امید که اوضاع را تغییر دهد.

با این حال، داده‌های موجود نشان می‌دهد که منطقه عملا وارد مرحله شمارش معکوس برای شرایط جدید شده است. در حالی که ممکن است روزهای آینده شاهد تشدید خشونت‌ها باشد یا نباشد، احتمالا شاهد تلاش‌های مکرر تل‌آویو برای پیچیده‌تر کردن مسائل خواهیم بود. با این وجود، به نظر می‌رسد روند کلی به سمت ایجاد تفاهماتی پیش می‌رود که فراتر از عرصه لبنان است و به اقدامات گسترده‌تر مرتبط با توافقات منطقه‌ای و بین‌المللی مربوط می‌شود.

بنابراین، مرحله فعلی ممکن است یکی از خطرناک‌ترین مراحل جنگ باشد زیرا می‌تواند مستقیما قبل از لحظه انتقال به سمت توافق باشد. در چنین مراحلی، طرف‌هایی که احساس می‌کنند از نظر سیاسی در حال شکست هستند، اغلب به تشدید عملیات نظامی تا حد امکان متوسل می‌شوند و این آخرین تلاش برای بهبود استراتژی خروج خود یا جلوگیری از پرداخت هزینه سیاسی در آینده است.»

انتهای پیام