به گزارش بولتن نیوز ، دکتر محمد سلیمانی، تحلیلگر اقتصادی و پژوهشگر حوزه انرژی، با اشاره به شرایط ابهام و نوسانات موجود در بازارها تأکید کرد که در دوره‌های عدم قطعیت، آنچه بیش از واقعیت‌های موجود بر قیمت‌ها اثر می‌گذارد، انتظارات و برداشت فعالان اقتصادی از آینده است؛ موضوعی که می‌تواند رفتارهای هیجانی و نوسانات کوتاه‌مدت را تشدید کند.

به گزارش خبرنگار اقتصادی، دکتر محمد سلیمانی در یادداشتی تحلیلی با عنوان «چرا امروز خبر از واقعیت مهم‌تر شده است؟» به بررسی رفتار بازارها در شرایط ابهام پرداخت و اظهار داشت: در دوره‌هایی که چشم‌انداز سیاسی و اقتصادی با عدم قطعیت همراه است، بازارها بیش از آنکه به واقعیت‌های قطعی واکنش نشان دهند، تحت تأثیر اخبار، گمانه‌زنی‌ها و انتظارات شکل‌گرفته از آینده قرار می‌گیرند.
وی با بیان اینکه بازار در مرحله «کشف قیمت تحت ابهام» قرار دارد، افزود: معامله‌گران در چنین شرایطی بر اساس احتمالات تصمیم‌گیری می‌کنند و همین مسئله موجب افزایش نوسانات، کاهش قابلیت پیش‌بینی و شکل‌گیری رفتارهای هیجانی در کوتاه‌مدت می‌شود.
این پژوهشگر حوزه انرژی خاطرنشان کرد: زمانی که اکثر فعالان بازار درباره وقوع یک اتفاق به توافق می‌رسند، بخش قابل توجهی از آثار آن پیش‌تر در قیمت‌ها منعکس شده است. از سوی دیگر، هنگامی که همه از یک بحران سخن می‌گویند، بخشی از ریسک‌های آن نیز در ارزش دارایی‌ها لحاظ شده است.
سلیمانی سه سناریوی محتمل برای آینده بازار را شامل «کاهش تنش و پیشرفت مذاکرات»، «تداوم ابهام» و «تشدید تنش‌ها» دانست و تصریح کرد: در سناریوی نخست، بهبود انتظارات می‌تواند زمینه بازگشت آرامش نسبی به بازارها را فراهم کند. در سناریوی دوم، نوسانات رفت و برگشتی ادامه خواهد یافت و بازارها همچنان در انتظار روشن شدن شرایط باقی می‌مانند. در سناریوی سوم نیز افزایش ریسک‌های جدید می‌تواند فشار بیشتری بر بازارها و قیمت انرژی وارد کند.
وی در ادامه به سرمایه‌گذاران توصیه کرد با تقویت تحلیل و سنجش احتمالات، از تصمیمات هیجانی پرهیز کرده، مدیریت سرمایه را در اولویت قرار دهند و نقدشوندگی دارایی‌های خود را حفظ کنند.

دکتر محمد سلیمانی معتقد است تا زمانی که تکلیف متغیرهای اصلی سیاسی و ژئوپلیتیکی مشخص نشود، نوسان‌های قابل توجه در بازارها امری طبیعی خواهد بود. به گفته وی، در چنین فضیلت‌هایی مهم‌ترین عامل موفقیت سرمایه‌گذاران نه پیش‌بینی قطعی آینده، بلکه مدیریت ریسک و پرهیز از تصمیم‌گیری‌های احساسی است