به گزارش خبرنگار ایرنا، لالایی، همیشه نوید آرامش است؛ نوایی که مادران با آن کودکانشان را به خواب میبرند اما نخستین جمعه محرم، لالایی رنگ دیگری دارد؛ این بار نه برای خواب، که برای بیدار ماندن یک حقیقت، حقیقتی که بیش از ۱۴ قرن از دشت کربلا گذشته، اما هنوز در آغوش مادران زنده است.
مسجد جامع قصرشیرین آرامآرام از عطر اسپند، صدای صلوات و زمزمه مرثیهها پر میشود، مادران مرزنشین، نوزادان خود را در آغوش گرفتهاند؛ کودکانی با لباسهای سفید و سربندهایی که نام «یا علیاصغر(ع)» بر آن نقش بسته است.
هر آغوش، تصویری از مهر مادری است و هر نگاه، روایتی از داغی که تاریخ هرگز آن را فراموش نکرده است.
اینجا، لالاییها دیگر برای خواباندن کودکان نیست، هر زمزمه، روایت عطش و گهوارهای است که به جای تکان خوردن، با تیر سهشعبه لرزید.
مادران، نوزادان خود را بر دستانشان بالا میگیرند؛ گویی میخواهند بگویند نام حضرت علیاصغر(ع) هنوز زنده است و پیام عاشورا همچنان در دل نسلهای آینده جاری خواهد ماند.
گریه نوزادان با اشک مادران در هم میآمیزد، سکوت مسجد را تنها نوای «لبیک یا حسین» و لالاییهای عاشورایی میشکند؛ لالاییهایی که از دل برمیآیند و بیواسطه بر دل مینشینند.
همایش شیرخوارگان حسینی، تنها یک مراسم آیینی نیست؛ روایت ماندگار داغ مادری است که از واقعه کربلا آغاز شد و امروز در جایجای ایران، از جمله در شهر مرزی قصرشیرین، همچنان ادامه دارد.
این اجتماع، پیوند نسل امروز با فرهنگ عاشورا و تلاشی برای انتقال پیام ایثار، آزادگی و ظلمستیزی به کودکانی است که آینده این سرزمین را خواهند ساخت.
همزمان با قصرشیرین، این آیین معنوی در سرپلذهاب و گیلانغرب نیز برگزار شد و صدها مادر، با نوزادان خود، یاد کوچکترین شهید کربلا را گرامی داشتند.
همایش شیرخوارگان حسینی در قصرشیرین با برنامهریزی ستاد ساماندهی شئون فرهنگی در مناسبتهای مذهبی شهرستان و همکاری هیأتهای مذهبی، نهادهای فرهنگی و خادمان حسینی برگزار شد؛ آیینی که هر سال در نخستین جمعه محرم، نوای لالایی را از زمزمهای برای خواب، به سرودی برای بیداری وجدانها و ماندگاری پیام عاشورا تبدیل میکند.
قصرشیرین در غرب کرمانشاه افزون بر ۲۷هزار نفر جمعیت و بیش از ۱۸۶کیلومتر مرز با عراق دارد که در امتداد این مرزها ۲مرز رسمی خسروی و پرویزخان فعال است.