نشست علمی-تخصصی «کودکان مهاجر افغانستانی و مسأله آموزش» در قالب سلسله نشستهای «کمک به حل مشکلات کشور» و به همت مرکز مطالعات مهاجرت دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شد.
به گزارش جماران، این نشست با حضور استادان دانشگاهی، صاحبنظران ایرانی و افغانستانی حوزه مهاجرت، نمایندگان معاونت راهبردی ریاست جمهوری و وزارت کشور، کنشگران اجتماعی و همچنین نمایندگان انجمنهای جامعهشناسی و علوم سیاسی ایران در سالن ارشاد دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی تشکیل شد تا ابعاد گوناگون بازماندگی از تحصیل کودکان افغانستانی و راهکارهای تضمین حق آموزش آنان مورد واکاوی قرار گیرد.
ضرورت نگاه چندجانبه به مسأله مهاجرت و آموزش
سخنرانان این نشست با اشاره به تحولات اخیر در حوزه مهاجرت و پیامدهای آن برای کودکان افغانستانی ساکن ایران، بر این نکته تأکید کردند که مسأله آموزش این کودکان فراتر از حوزههای فقط آموزشی یا مهاجرتی است؛ این موضوع در نقطه تلاقی ملاحظات آموزشی، اجتماعی، حقوقی، انسانی و سیاستی جای دارد و نیازمند تحلیلی چندبعدی است.
توازن میان الزامات حاکمیتی و ملاحظات انسانی
یکی از محورهای اصلی بحث، لزوم توازن میان الزامات حاکمیتی و ملاحظات انسانی و حقوق بشری بود. حاضران با تأکید بر اینکه «ساماندهی وضعیت اقامتی اتباع خارجی» و «انتظامبخشی به فرآیندهای قانونی» از جمله اختیارات و وظایف دستگاههای اجرایی است، تصریح کردند که این اقدامات نباید منجر به نادیده گرفتن پیامدهای اجتماعی و انسانی محرومیت کودکان از تحصیل شود.
از دیدگاه کارشناسان حاضر، آموزش نهتنها یک حق بنیادین برای کودکان است، بلکه ابزاری راهبردی برای پیشگیری از آسیبهای اجتماعی، تقویت انسجام اجتماعی و تضمین آینده نسلهای جوان محسوب میشود.
ظرفیتسازی برای راهکارهای پایدار
در ادامه این نشست، نقش نهادهای مدنی، مراکز علمی، دانشگاهها و بهویژه نخبگان افغانستانی در مدیریت چالشهای موجود مورد بررسی قرار گرفت. شرکتکنندگان معتقد بودند که بهرهگیری از ظرفیت نخبگانی جامعه مهاجر و تقویت همکاریهای بینبخشی میان دولت، دانشگاه و نهادهای مدنی، میتواند به طراحی الگوهای اجرایی برای کاهش نرخ بازماندگی از تحصیل و استمرار پیوستگی آموزشی کودکان کمک کند.
در پایان این نشست بر تداوم گفتوگوهای کارشناسی، تولید دادههای آماری دقیق و بهروز برای شناخت بهتر ابعاد این مسأله تأکید شد. همچنین حاضران خواستار آن شدند که موضوع آموزش کودکان مهاجر بهعنوان یک مسأله مهم اجتماعی در فرآیندهای سیاستگذاری و برنامهریزی کلان کشور مورد توجه قرار گیرد تا زمینه برای شکلگیری راهحلهای پایدار و مبتنی بر منافع عمومی فراهم شود.