به گزارش «راهبرد معاصر»؛ امسال به عنوان سالی دیده خواهد شد که در آن قدرت آمریکا، چه سخت و چه نرم، وارد افول شتابنده‌ای شده است. جام جهانی از بسیاری جهات به عنوان عاملی برای انحراف توجه از جنگ، کشتار جمعی و نسل‌کشی به وسیله امپراتوری ها و نمایندگانشان عمل می‌کند، اما توأمان نشان‌دهنده‌ شکاف بیشتر در قدرت نرمی است که برای حفظ افسانه‌ امپراتوری آمریکا ضروری بوده است.

ایالات متحده از جام جهانی برای نمایش تمایلات امپریالیستی اش استفاده کرد

چهار کشور میزبان جام های جهانی گذشته (آفریقای جنوبی، برزیل، روسیه و قطر) از این رویداد برای تقویت قدرت نرم خود استفاده کردند و تمام تلاش خود را به کار بستند تا تصویری باز و دوستانه از خود به جهان ارائه دهند. در مقابل، ایالات متحده از فرصت استفاده و نیش‌های امپریالیسم و سرمایه‌داری خود را آشکار کرد.

ایالات متحده ممنوعیت کامل سفر شهروندان چهار کشور شرکت‌کننده در این مسابقات را اعمال، از ورود هواداران و گروه‌های هواداری از سراسر جهان و اعطای ویزا به برخی بازیکنان جلوگیری کرد و حتی از ورود چند داور ممانعت به عمل آورد.

ایالات متحده به جای استفاده از این فرصت برای بهبود وجهه و بازیابی اعتبار خود، از آن برای نمایش تمایلات امپریالیستی اش استفاده کرد. ایالات متحده به جای استفاده از جام جهانی برای به چالش کشیدن روایت‌های انتقادی درباره هویت خود، از آن برای ادعا و بلوف هایش استفاده کرد.

در جبهه سرمایه‌داری، این فرصت برای به نمایش گذاشتن یکی دیگر از سنت‌های مورد علاقه آمریکایی‌ها، یعنی کلاهبرداری مغتنم شمرده شد. برای نمونه، سازمان حمل و نقل نیوجرسی قیمت بلیط رفت و برگشت از ایستگاه منهتن به ورزشگاه مت‌لایف در نیوجرسی را به جای قیمت معمول ۱۲.۹۰ دلار به ۱۰۰ دلار افزایش داد. اداره حمل و نقل ماساچوست نیز قیمت بلیط رفت و برگشت از بوستون به ورزشگاه ژیلت را از قیمت معمول 20 دلار در روز رویداد به 80 دلار افزایش داد. شهرهای دیگر نیز افزایش قیمت مشابهی اعمال کردند.

این فرسایش قدرت نرم آمریکا در جام جهانی برای همه آشکار بود و در واقع، ساخته و پرداخته خودشان است. رهبران آمریکا تا مغز استخوان سرمایه‌دار و امپریالیست هستند و این فقط خصلت دونالد ترامپ، هگزت و کمپین «آمریکا را دوباره بزرگ کنیم» نیست.

آیا از دموکرات‌ها درباره ممنوعیت ورود یا هزینه‌های سفر شکایتی می‌شنوید؟ در برخی موارد، شهرهای در کنترل دموکرات‌ها از این وضعیت سوءاستفاده می‌کنند. به اعتقاد زهران ممدانی، وی تنها صدای مخالف دولت بود. با وجود این، با مدیریت او و کتی هوچول، شهردار نیویورک هنوز حمل و نقل رایگان در داخل شهر یا به ورزشگاه مت‌لایف برای هواداران مهمان ارائه نمی‌شود.

جام جهانی به طور کامل روح فسادی را که در ایالات متحده حاکم است، در خود جای داد. خودخواهی، تکبر و غرور که به وسیله ایدئولوژی‌های سرمایه‌داری و امپریالیسم دامن زده می‌شد، با هم ترکیب شدند تا دقیقاً همان تجربه‌ای را ایجاد کنند که قرار بود به وجود بیاید. بی‌توجهی آمریکا به قدرت نرم و ناتوانی آن در کنار گذاشتن ایدئولوژی‌ها، حتی به میزان کم، برای بهبود وجهه خود، ناشی از تصور غلط درباره قدرت سخت آمریکاست. رهبران آمریکایی، غرق در نظامی‌گری و ملی‌گرایی و معتاد به زیبایی‌شناسی فیلم‌های اکشن، قدرت نرم را نادیده می‌گیرند، زیرا معتقدند قدرت سخت تنها نوع قدرتی است که برای تسلط بر جهان به آن نیاز دارند.

اگر گزارش‌ها درست باشند، ایالات متحده و ایران این هفته تفاهم‌نامه صلح امضا خواهند کرد و این امضا، صرف نظر از محتوای آن، به شکست نهایی و تاریخی برای ایالات متحده منجر خواهد شد. ایالات متحده و اسرائیل با هدف تغییر نظام و پایان دادن به جمهوری اسلامی، حمله‌ای آشکار به ایران آغاز کردند، اما شکست خوردند. مهم نیست ترامپ و رسانه‌های جریان اصلی چقدر سعی در بزرگنمایی این توافق داشته باشند، این حقیقت تلخ همچنان پابرجاست.

ما شاهد پیروزی تاریخی و غیرقابل انکار علیه امپریالیسم هستیم. اسرائیل، طبق معمول، برگ برنده است، اما نمی‌تواند به تنهایی با ایران مقابله کند

بازگشایی تنگه هرمز صرفاً اعاده وضع موجود است که قبل از حمله وجود داشت. اما امضای این توافق به هیچ وجه بازگشت به وضعیت قبلی نیست. ایران قدرت بازدارندگی خود را نشان داده، دو قدرت هسته‌ای را عقب رانده، اراده خود را بر رفتار اسرائیل در لبنان تحمیل کرده و جمهوری اسلامی دوام آورده است.

علاوه بر این، ایران اکنون احتمالاً از تخفیف تحریم‌ها و آزادسازی میلیاردها دلار از دارایی‌های بلوکه شده خود بهره‌مند خواهد شد و در عین حال ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم خود را حفظ خواهد کرد. ایران به لطف ساختار تعرفه‌ای که اعمال کرده است، علاوه بر حفظ توانایی خود در صادرات نفت و گاز، توانسته است تسلط راهبردی خود را بر امپراتوری آمریکا نشان دهد.

ایران همچنین میلیاردها دلار خسارت مادی به دارایی‌های نظامی ایالات متحده وارد کرده است، خساراتی که تا آخرین دور حملات هفته گذشته ادامه داشت و نیروهای نظامی ایالات متحده را مجبور به تخلیه پایگاه‌های خود در سراسر خاورمیانه کرد.

ما شاهد پیروزی تاریخی و غیرقابل انکار علیه امپریالیسم هستیم. اسرائیل، طبق معمول، برگ برنده است، اما نمی‌تواند به تنهایی با ایران مقابله کند و اگر جنگ را به چالش بکشد و دوباره شعله‌ور کند، در بحرانی فرو خواهد رفت که به تسریع مرگ آن مستعمره بیمار کمک خواهد کرد.

از بسیاری جهات، امپراتوری آمریکا در سال ۲۰۲۶ همان نتیجه‌ای است که دونالد ترامپ همیشه وعده می‌داد؛ ناتوانی در کنار آمدن با جهانی چندقطبی، خودداری از پذیرش محدودیت‌های قدرت سخت آمریکا و رد مزایای قدرت نرم. این مشکلات با هم ترکیب شده‌اند تا بحران امپراتوری را تشکیل دهند، بحرانی که هر کسی که مرگ اجتناب‌ناپذیر امپراتوری‌ها را درک می‌کند، باید از آن استقبال کند.

با وجود شکست مفتضحانه در نحوه برگزاری جام جهانی و خروج از توافق هسته‌ای با ایران، امپراتوری آمریکا پایان نیافته است. امپراتوری‌ها به تدریج دچار فروپاشی می‌شوند، نه با یک ضربه سخت؛ واقعیتی که رهبران ایران به خوبی آن را درک می‌کنند. با وجود این، ایالات متحده به تازگی دچار شکست‌های دردناکی شده است. در حالی که نباید انتظار پایان خشونت های امپریالیستی داشته باشیم، زیرا امپراتوری‌های در حال مرگ به خشونت متوسل می‌شوند، اما چند ماه گذشته نشان داده است امپراتوری آمریکا به عنوان یک سبک زندگی، خوشبختانه به پایان خود نزدیک می‌شود.