آیت‌الله روحانی، نماینده فقید امام راحل در مازندران و امام‌جمعه پیشین بابل، که زندگی‌اش سراسر درسِ ساده‌زیستی، تقوا و عمل انقلابی بود، نقشی بی‌بدیل در تاریخ انقلاب اسلامی منطقه ایفا کرد. این عالم ربانی نخستین ستاد امر به معروف و نهی از منکر را در شهرستان بابل پایه‌گذاری کرد؛ اقدامی که بعدها الگویی برای تاسیس این نهاد مهم در سراسر کشور شد.

از رنجِ یتیمی تا مکتب‌خانه‌های قم و مشهد

این روحانی مجاهد در روستای «کله‌بست» بابلسر در خانواده‌ای مذهبی دیده به جهان گشود. یتیمی در سن ۵ سالگی و آشنایی زودهنگام با سختی‌های معیشت، او را به کار در نانوایی و مزارع کشاورزی کشاند. اما عشق به معارف دینی، وی را به سوی مکتب‌خانه‌ها و سپس حوزه‌های علمیه قم و مشهد هدایت کرد، جایی که از محضر بزرگانی چون علامه طباطبایی، آیت‌الله بروجردی و حضرت امام خمینی (ره) بهره برد.

مبارزِ نستوه در نهضت امام (ره)

با آغاز نهضت امام خمینی در سال ۱۳۴۱، آیت‌الله روحانی به عنوان شاگرد مکتب امام، فعالانه وارد عرصه مبارزه شد. او با روشنگری در پوشش‌های مختلف و حمایت از بزرگان دینی، بارها توسط ساواک بازداشت، شکنجه و تحت فشار قرار گرفت، اما هرگز از مسیر حق عقب‌نشینی نکرد.

وحدتِ حرف و عمل؛ راز محبوبیت در میان مردم

زندگی ساده و روستایی در کنار منش زاهدانه، آیت‌الله روحانی را به امینی معتمد در میان مردم مازندران تبدیل کرد. پس از پیروزی انقلاب، این روحانی برجسته به عنوان نماینده امام خمینی (ره) در مازندران، اقامه اولین نماز جمعه بابل را بر عهده داشت و در ادوار اول، دوم و سوم مجلس خبرگان رهبری، نماینده مردم مازندران بود و سال‌ها به عنوان سنگربان ولایت در این منطقه خدمت کرد.

فعالیت‌های فرهنگی و اقتصادی؛ پیشگامی در اقدامات اجتماعی

اهتمام ویژه این عالم ربانی به برگزاری جلسات تبلیغی، فرهنگی و آموزشی برای اقشار مختلف جامعه، راه‌اندازی جلسات قرآن در روستای «روشن‌آباد» همچنین، پیگیری برای احداث بیمارستان آیت‌الله روحانی با کمک خیرین و همچنین احداث پل هادی‌شهر بود که در راستای رفع نیازهای مردم و توسعه خدمات عمرانی منطقه انجام شد. این خدمات، در کنار تأسیس صندوق قرض‌الحسنه حضرت ولی‌عصر (عج) در شهریور ۱۳۵۲ در بابل، گام‌های مؤثری در راستای مبارزه با نظام اقتصادی طاغوت، مقابله با ربا و پشتیبانی از فعالیت‌های انقلابی و رسیدگی به معیشت مردم نشان‌دهنده نگاه عمیق او به حل مشکلات معیشتی، پشتیبانی از فعالیت‌های انقلابی و تقویت پایه‌های همبستگی اجتماعی بود.

این عالم برجسته که تمام عمر خود را وقف خدمت به اسلام و انقلاب کرده بود، سرانجام در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۷۸، مصادف با سالروز شهادت امام هادی (ع)، در سن ۷۶ سالگی به دیار باقی شتافت. یاد و نامش جاودان باد.

انتهای پیام