بهگزارش خبرگزاری تسنیم از ورزقان، حفاظت از محیط زیست، دیگر صرفاً یک وظیفه حاکمیتی و بخشنامهای نیست؛ بلکه گرهخوردن سرنوشت طبیعت با دستهای جوامع محلی است. این پیام محوری چهارمین نشست مسئولان حفاظت مشارکتی ذخیرهگاه زیستکره ارسباران بود که به تازگی در شهرستان ورزقان روی میز نقد و بررسی قرار گرفت.
داود غنیپور، معاون محیط طبیعی ادارهکل حفاظت محیط زیست استان آذربایجان شرقی، پرده از رویکردی نوین و ضروری در مدیریت پهنههای زیستمحیطی برداشت.
وی در نشستی که با حضور طیفی گسترده از ذینفعان -از رؤسای ادارات تخصصی، یگانهای حفاظت و بخشداریها گرفته تا فعالان محیط زیست، دهیاران و بومیان خطه ارسباران- برگزار شد، هدف استراتژیک گذر از حفاظت سنتی به حفاظت مشارکتی دنبال شد.
سیاهخروس قفقازی؛ سفیر دیپلماسی محیطزیست
در تحلیل استراتژی جدید محیط زیست استان، یک گونه جانوری نقشی فراتر از یک پرنده به خود گرفته است.
غنیپور با اشاره به زیستگاه «سیاهخروس قفقازی» در مناطق حفاظتشده دیزمار و ارسباران، آن را نه تنها یک گونه باارزش اکولوژیک، بلکه نماد حفاظت مشارکتی در ناحیه زیستی قفقاز خواند.
این رویکرد نشان میدهد که حفاظت از این تنوع زیستی بینظیر، مرزهای جغرافیایی را درمینوردد و نیازمند تعاملی فرامرزی و پیوندی عمیق با تاریخ و فرهنگ جوامع محلی است.
از دانش بومی تا مسئولیتپذیری اجتماعی
آنچه این نشست را از یک جلسه اداریِ صرف متمایز میکرد، تأکید بر ترکیب دانش بومی با علوم اکولوژیک بود. سیاستگذاران محیط زیست به این درک واقعبینانه رسیدهاند که بدون مداخله دادن روستاییان و ساکنان حاشیه زیستگاهها، هیچ طرح حفاظتی در بلندمدت پایدار نخواهد ماند. برپایی گفتوگوهای تخصصی میان کارشناسان و دهیاران روستاهای محدوده زیستگاه، گامی عملی برای شناسایی دقیق تهدیدات و ارائه راهکارهای مبتنی بر واقعیتهای میدانی بود.
غنیپور در پایان این نشست راهبردی، با اعلام آمادگی کامل برای توسعه برنامههای مشترک با شوراهای محلی و دهیاران، بر اصل مهم افزایش حس مسئولیتپذیری اجتماعی پافشاری کرد.
به نظر میرسد آینده ذخیرهگاه زیستکره ارسباران به عنوان یکی از مهمترین کانونهای تنوع زیستی ایران، بیش از آنکه در گرو حصارکشیهای فیزیکی باشد، نیازمند اعتماد به جامعه محلی است؛ رویکردی تحلیلی و جامعهمحور که در صورت استمرار، میتواند بقای این میراث جهانی را برای نسلهای آینده تضمین کند.
انتهای پیام/