به گزارش ایسنا، بهروز رضوی، گوینده رادیو و شاعر، که ۲۵ خرداد در ۷۹ سالگی درگذشت، در مراسم بزرگداشت حسین منزوی، شاعر فقید، در سخنانی گفته بود: «حسین منزوی  اجازه نداده بود شعرهای آیینی‌اش را  قبل از فوتش منتشر کنند و این شعرها بعد از فوت او منتشر شد. بشنوید این غزل حماسه بزرگ را که من گمان می‌کنم هیچ کدام از مرثیه‌سراهای تاریخِ شعر چنین حق مطلب را ادا نکرده‌اند.»

ای خون اصیلت به شتک‌ها ز غدیران

افشانده شرف‌ها به بلندای دلیران

جاری شده از کرب و بلا آمده وآنگاه

آمیخته با خون سیاووش در ایران

تو اختر سرخی که به انگیزه تکثیر

ترکید بر آیینه خورشید ضمیران

ای جوهر سرداری سرهای بریده

وی اصل نمیرندگی نسل نمیران

خرگاه تو می‌سوخت در اندیشه تاریخ

هر بار که آتش زده شد بیشه شیران

آن شب چه شبی بود که دیدند کواکب

نظم تو پراکنده و اردوی تو ویران؟

و آن روز که با بیرقی از یک سر بی‌تن

تا شام شدی قافله‌سالار اسیران

تا باغ شقایق بشوند و بشکوفند

باید که ز خون تو بنوشند کویران

تا اندکی از حق سخن را بگزارند

باید که به خونت بنگارند دبیران

حد تو رثا نیست عزای تو حماسه‌ست

ای کاسته‌ شأن تو از این معرکه‌گیران

 می‌توانید خوانش بهروز رضوی از این شعر حسین منزوی را در این ویدئو بشنوید و ببینید:

 انتهای پیام