شناسهٔ خبر: 78568191 - سرویس اجتماعی
نسخه قابل چاپ منبع: مهر | لینک خبر

بهبود علائم پارکینسون بدون جراحی؛ یک تکنیک جدید

یک مطالعه جدید می‌گوید افراد مبتلا به بیماری پارکینسون ممکن است از طریق یک تکنیک جدید تحریک عمقی مغز که نیازی به جراحی ندارد، تسکین پیدا کنند.

صاحب‌خبر -

به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث دی نیوز، یکی از موثرترین درمان‌ها برای پارکینسون پیشرفته شامل جراحی برای کاشت الکترود در مغز است که پالس‌های الکتریکی را برای تحریک نواحی مغز ارسال می‌کند.

اما محققان اکنون در حال توسعه تکنیکی هستند که می‌تواند همان تحریک را از خارج از جمجمه و بدون نیاز به جراحی مغز اعمال کند.

این رویکرد که تحریک تداخل زمانی ترانس کرانیال (TI) نامیده می‌شود، از جریان‌های الکتریکی همپوشانی برای هدف قرار دادن انتخابی نواحی عمیق مغز استفاده می‌کند.

محققان گفتند، گروه کوچکی از بیماران پس از TI، در مقایسه با درمان با درمان ساختگی، بهبود قابل توجهی در حرکت را تجربه کردند.

«آلوارو پاسکوال-لئون»، محقق و مدیر پزشکی مرکز سلامت حافظه دیانا و سیدنی ولک، در یک بیانیه خبری گفت: TI یک رویکرد اساساً متفاوت برای نورومدولاسیون غیرتهاجمی است- رویکردی که می‌تواند بدون جراحی به اهداف عمیق مغز برسد.

طبق گفته بنیاد مایکل جی. فاکس برای تحقیقات پارکینسون، بیماری پارکینسون باعث لرزش، سفتی، کندی حرکت، مشکلات راه رفتن و مشکل در تعادل و هماهنگی می‌شود.

برای آزمایش این رویکرد جدید، محققان TIها را روی ۳۰ نفر مبتلا به پارکینسون در مراحل اولیه تا میانی در یک جلسه ۲۰ دقیقه‌ای اعمال کردند که ناحیه ساب تالاموس- یک گره کلیدی در شبکه کنترل حرکتی مغز- را تحریک می‌کرد.

محققان گفتند حدود ۷۰درصد از بیماران پس از جلسه Ti خود بهبود بالینی معناداری را تجربه کردند.

در مقایسه، تنها ۱۵درصد از همان افراد پس از دریافت یک جلسه ساختگی بهبود را تجربه کردند.

محققان گفتند علائمی شامل لرزش یا کندی حرکت بیشترین پاسخ را به تحریک مغز دادند. سفتی و مشکلات تعادل کمتر به طور مداوم بهبود یافتند.

این تحریک همچنین ایمن بود و هیچ عارضه جانبی جدی گزارش نشد. بیماران احساسات خفیفی مانند سوزن سوزن شدن یا گرما را تقریباً با سرعت یکسانی در طول جلسات درمانی واقعی یا ساختگی گزارش کردند.

محققان قصد دارند مطالعات بزرگتری را با استفاده از چندین جلسه تحریک انجام دهند تا ببینند این مزایا چه مدت دوام دارند، درمان‌ها چگونه باید فاصله‌گذاری شوند و کدام بیماران بیشترین احتمال پاسخ را دارند.