به گزارش مشرق، کانال تلگرامی روایت پاک نوشت:

حمله رژیم صهیونیستی به ضاحیه جنوبی بیروت، صرفاً یک تجاوز نظامی دیگر نبود؛ این اقدام نقطه عطفی در روند مذاکراتی بود که طی هفته‌های گذشته برای پایان دادن به جنگ در جریان داشت.

بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده، ساعاتی پس از این حمله، روند تبادل پیام‌ها و مذاکرات عملاً متوقف شد و جمهوری اسلامی ایران تصمیم به اجرای یک پاسخ سخت و بی‌سابقه علیه رژیم صهیونیستی گرفت. در همان ساعات، بخش مهمی از زیرساخت‌های عملیاتی و یگان‌های موشکی در وضعیت آماده اجرای مأموریت قرار گرفتند و منطقه در آستانه ورود به مرحله‌ای جدید از درگیری قرار داشت.

در پی این تحولات، موجی از تحرکات دیپلماتیک در سطح منطقه و جهان آغاز شد. واسطه‌های مختلف تلاش کردند مانع از وقوع پاسخ نظامی شوند. گفته می‌شود در نخستین پیشنهادهای ارائه‌شده از سوی طرف آمریکایی، امتیازات اقتصادی و مالی قابل توجهی برای جلوگیری از حمله ایران مطرح شد، اما این پیشنهادات با پاسخ منفی و قاطع تهران مواجه گردید.

منابع آگاه تأکید می‌کنند که آنچه تهران بر آن اصرار داشت، اصلاح بنیادین بندهای مربوط به لبنان و پایان واقعی جنگ در این کشور بود.

در نسخه اولیه تفاهم، صرفاً بر پایان جنگ در تمامی جبهه‌ها از جمله لبنان تأکید شده بود و طرف‌های اصلی متعهد می‌شدند عملیات نظامی میان خود و متحدانشان را متوقف کنند. اما جمهوری اسلامی ایران این بند را ناکافی دانست و اعلام کرد که تجربه ماه‌های گذشته نشان داده است که بدون تضمین‌های روشن، امکان تداوم تجاوزات رژیم صهیونیستی وجود خواهد داشت.

در نتیجه این فشارها، بند جدیدی به متن اضافه شد که بر اساس آن، علاوه بر ایران و آمریکا، مجموعه‌ای از قدرت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی مسئولیت تضمین تمامیت ارضی لبنان، حفظ ثبات این کشور و پایان اشغالگری را بر عهده می‌گیرند.

با این حال مهم‌ترین تحول در ماده مربوط به ضمانت اجرای تفاهم رخ داد. در نسخه جدید، برای نخستین بار سازوکاری مشخص در قبال نقض تعهدات پیش‌بینی شده است. بر اساس این اصلاحات، در صورت عدم پایبندی طرف مقابل و به‌ویژه رژیم صهیونیستی به مفاد توافق، جمهوری اسلامی ایران حق خواهد داشت اقدامات متناسب و تنبیهی انجام داده و حتی از تفاهم خارج شود.

به بیان دیگر، حق پاسخ ایران به هرگونه تجاوز یا نقض تعهدات از بین نرفته و محدود نشده است. حمله اخیر به ضاحیه نیز همچنان در زمره مواردی قرار دارد که حق واکنش نسبت به آن برای جمهوری اسلامی ایران محفوظ است.

منابع نزدیک به روند مذاکرات تأکید دارند که یکی از مهم‌ترین نتایج این تحولات، پذیرش عملی این واقعیت بوده است که امنیت جبهه‌های مختلف منطقه از یکدیگر جدا نیست. بر همین اساس، هرگونه تجاوز رژیم صهیونیستی می‌تواند پیامدهایی فراتر از یک جغرافیای خاص به همراه داشته باشد و مسئولیت تبعات آن متوجه طرف متجاوز خواهد بود.

به اعتقاد این منابع، آنچه پس از حمله به ضاحیه رخ داد صرفاً یک اصلاح فنی در متن تفاهم نبود؛ بلکه تغییر مهمی در موازنه سیاسی و حقوقی حاکم بر مرحله پس از جنگ به شمار می‌رود؛ تغییری که لبنان را به یکی از اصلی‌ترین محورهای توافق تبدیل کرد.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.