به گزارش ایرنا از ادارهکل حفاظت محیط زیست استان گیلان، فرهاد حسینی طایفه روز دوشنبه با اعلام این خبر گفت: اثر طبیعی ملی «سوسن چلچراغ» بهعنوان یک گونه گیاهی ارزشمند و کمیاب، دارای رویشگاهی بسیار محدود است و در ایران از حوزه گیلان، شمالشرق نمین اردبیل و غرب مازندران گزارش شده است؛ افزون بر این، رویشگاهی کوچک از این گونه در بخشهایی از جمهوری آذربایجان نیز وجود دارد.
وی با اشاره به ویژگیهای زیستی این گونه ارزشمند، افزود: سوسن چلچراغ همهساله با توجه به شرایط دمایی برای بازه زمانی کوتاه و اغلب در نیمه دوم خرداد در حدود دو هفته گل میدهد.
وی ادامه داد: پس از شناسایی این گل در ایران به سبب اهمیت اکولوژیک و نادر بودن، از همان ابتدا در فهرست آثار طبیعی کشور قرار گرفت و بهعنوان «اثر طبیعی ملی» تحت حفاظت رسمی درآمد؛ این گیاه به دلیل پراکنش محدود از ارزش حفاظتی بالایی برخوردار است.
حسینی طایفه در ادامه با اشاره به اجرای موفق پروژه «مدیریت و هرس پوشش درختی» در محدوده رویشگاه داماش، گفت: این اقدام با هدف تامین نور کافی برای بوتهها و پایههای سوسن چلچراغ انجام شد؛ در سالهای گذشته، رشد قابلتوجه پوشش گیاهی بهویژه پوشش درختی، موجب ایجاد سایهانداز گسترده بر پایهها و در نتیجه کاهش رشد و تراکم آنها شده بود.
وی افزود: محدوده این اثر طبیعی ملی با فنس سیمی محصور شده و با تامین اعتبار از سوی حوزه معاونت محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی، بخشی از پوشش درختی بهصورت اصولی هرس و عرصه رویشی آزادسازی شد؛ نتایج این مدیریت علمی در سال جاری بهوضوح قابل مشاهده است و افزایش رشد پایهها و میزان گلدهی سوسن چلچراغ، گواه موفقیت این اقدام احیایی است.
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان گیلان با بیان اینکه رویشگاه اصلی سوسن چلچراغ در استان گیلان روستای داماش است، افزود: در سالهای اخیر در حوزه جنگلهای هیرکانی در تعدادی از شهرستانهای استان رویشگاههایی یا تعداد مناسب این گیاه گزارش شده است که از جمله آنها میتوان به رویشگاهها در حوزه شهرستان های املش، فومن و اسالم تالش اشاره کرد.
وی با تاکید بر ضرورت صیانت از این میراث طبیعی ارزشمند، تصریح کرد: حفظ و حراست از رویشگاههای سوسن چلچراغ، رعایت دقیق ضوابط حفاظتی، پرهیز از هرگونه برداشت غیرمجاز و همکاری مؤثر جوامع محلی و بازدیدکنندگان، نقشی تعیینکننده در تداوم بقا و پایداری این گونه کمنظیر و ارزشمند دارد.
رودبار سرزمین زیتون و یادگارهای کهن، از سرو هزار ساله هرزویل، غارهای بیبدیل تا سوسن چلچراغ؛ شهری در احاطه ییلاقاتی چون سلانسر و سیدشت امروز به مقصدی منحصر به فرد برای گردشگرانی تبدیل شده که قصد دارند طبیعت بکر را با تاریخ کهن پیوند بزنند.
به گزارش ایرنا، رودبار در دروازه جنوبی ورود به گیلان قدیمیترین سکونتگاه انسان در دامنههای البرز و کرانه سفیدرود با وسعت ۲ هزار و ۵۷۴ کیلومترمربع پهناورترین و جنوبیترین شهرستان استان است که از شمال به رشت از جنوب به استان قزوین و از غرب به فومن و استان زنجان محدود میشود؛ این شهرستان دارای ۴ بخش مرکزی شامل: رستم آباد، رودبار، منجیل و لوشان همچنین دهستان کلشتر است؛ بخش عمارلو نیز شامل دهستانهای: جیرنده و کلیشم میباشد بخش خورگام هم شامل دهستانهای: خورگام و دلفک است.
شهرستان رودبار با داشتن جاذبههای تاریخی و طبیعی همچون تپههای تاریخی چون مارلیک، سرو هزارساله روستای هرزویل، غارهای پیش از تاریخ چپلک، رشی و اسپهبدان، غار دیورش، استخرگاه، پلهای خشتی لوشان و سیاهرود، روستای ییلاقی داماش و گلهای مفتون کننده سوسن چلچراغ مجموعهای از زیباییها را در پهنه طبیعت گرد هم آورده است.