محسن رحمانی در گفتوگو با ایسنا درباره انگیزه برگزاری نمایشگاه «تنها در شش قدم» اظهار کرد: عوامل و اتفاقات مختلفی باعث شد که تصمیم بگیرم زمان زیادی را صرف خلق این مجموعه کنم. مهمترین مسئله این بود که قصد داشتم همزمان با برگزاری جام جهانی فوتبال، نمایشگاههایی را در کانادا، آمریکا، مکزیک و ایران برگزار کنم، تصمیمی که در شرایطی گرفته شد که فضای جنگ نیز کمکم جدیتر میشد.
وی با اشاره به سابقه شخصی خود در فوتبال، ادامه داد: در سالهای جوانی فوتبالیست بودم و عشق به فوتبال همچنان در روح و روانم جریان دارد. به همین دلیل احساس کردم باید ادای دینی به این رویداد بزرگ جهانی داشته باشم و از طریق نقاشی به آن بپردازم. فوتبال برای من یک تجربه زیسته است، تجربهای که پیش از تحصیل در دانشگاه و ورود جدی به هنر در زندگیام حضور داشته و اکنون دستمایه خلق نقاشیهایی متفاوت شده است.
این هنرمند نقاش درباره عنوان نمایشگاه توضیح داد: این عنوان را انتخاب کردم که تنهایی فوتبالیستها پس از پایان دوران حرفهای و دور شدن از مرکز توجه را به تصویر بکشم. هر فوتبالیستی بعد از دوران اوج، ناگهان وارد مرحلهای از تنهایی میشود، فضایی که به نوعی یادآور جهان داستانی نویسندگانی مانند گابریل گارسیا مارکز یا هزارتوهای ادبیات خورخه لوئیس بورخس است.
رحمانی خاطرنشان کرد: این تنهایی میتواند از کنار شش قدم یک زمین فوتبال در مشهد آغاز شود و تا استادیومهای بزرگی مانند المپیک رم، سانتیاگو برنابئو، ماراکانا یا لاموبونرای آرژانتین امتداد پیدا کند. تاریخ فوتبال پر از چهرههایی است که زمانی در مرکز توجه بودند، اما بعدها به حاشیه رفتند. حتی ماجرای پنالتی مشهور روبرتو باجو در جام جهانی ۱۹۹۴ را میتوان نمونهای از لحظهای دانست که یک فوتبالیست در اوج شهرت، تنهایی عمیقی را تجربه میکند.
وی ادامه داد: سرنوشت بازیکنانی مانند آدریانو، اریک کانتونا یا پل گاسکوئین نیز نشان میدهد که بسیاری از ستارههای فوتبال پس از پایان دوران بازی، به نوعی انزوا میرسند. در آثار این مجموعه تلاش کردهام این تنهایی را در پیوند با طبیعت نشان دهم، گویی درختان و عناصر طبیعی در زمین فوتبال رشد کردهاند و تنها نشانههایی از دروازه و محوطه شش قدم باقی مانده است.
این هنرمند نقاش با اشاره به نقش ادبیات در آثار خود، ادامه داد: ادبیات همیشه جایگاه مهمی در کارهای هنری من داشته است. در این مجموعه نیز از فضای حاکم بر رئالیسم جادویی الهام گرفتهام و تلاش کردهام با ترکیب عناصر فوتبال، طبیعت و روایتهای ادبی، فضایی متفاوت خلق کنم. در مجموع ۱۲۰ نقاشی برای این پروژه خلق شده است که در چهار کشور به نمایش گذاشته خواهند شد. از این تعداد، ۴۸ اثر در ایران به نمایش درمیآید و باقی آثار در سه کشور برگزارکننده جام جهانی یعنی کانادا، آمریکا و مکزیک ارائه میشود.
رحمانی بیان کرد: برنامهریزی نمایشگاهها به این شکل است، که در هفته نخست جام جهانی نمایشگاه در ایران برگزار میشود، در هفته دوم آثار در کانادا به نمایش درمیآید، در هفته سوم میزبان نمایشگاه در آمریکا خواهد بود و در هفته چهارم و پایانی نیز نمایشگاه در مکزیک برگزار میشود.
این هنرمند نقاش درباره روند آمادهسازی آثار، خاطرنشان کرد: برای هماهنگی برگزاری نمایشگاهها با دوستانم در این سه کشور در ارتباط بودم. با وجود مشکلاتی مانند قطعی اینترنت و دشواریهای ناشی از شرایط جنگ، در نهایت توانستیم برنامه را عملی کنیم و آثار با نخستین پرواز به کانادا ارسال شد، که از آنجا به دو کشور دیگر منتقل شود.
رحمانی به تکنیکهای بهکار رفته در این مجموعه اشاره کرد و افزود: در این نقاشیها از ترکیب متریالهایی مانند اکریلیک، خودکار، لاک غلطگیر و قلم فلزی استفاده کردهام تا بافت و فضای بصری متفاوتی ایجاد شود.
وی درباره چالشهای خلق این آثار، اضافه کرد: یکی از مهمترین چالشها این بود که طبیعت و درختانی را در نقاشیها ترسیم کنم که به فرهنگ و جغرافیای چهار کشور نزدیک باشد و در عین حال هیچ اثری شبیه اثر دیگر نباشد. برای این منظور تصاویر زیادی از طبیعت قاره آمریکا را بررسی کردم و در کنار آن از طبیعت اطراف مشهد و نیشابور نیز الهام گرفتم. در کنار این چالش هنری، شرایط جنگ و قطع ارتباط با جهان نیز کار را دشوار کرده بود و حتی در مقطعی تصور نمیکردم که بتوانم آثار را به کشورهای برگزارکننده جام جهانی ارسال کنم.
این هنرمند نقاش درباره واکنش مورد انتظار از مخاطبان، بیان کرد: بسیاری از جوانان زندگی خود را با فوتبال گره میزنند، اما روزی فرا میرسد که باید کفشها را آویزان کنند و از فوتبال فاصله بگیرند. دوست دارم جوانان با دیدن آثار نمایشگاه زودتر با این واقعیت و اندوه پنهان آن روبهرو شوند.
رحمانی خاطرنشان کرد: علاقه دارم فوتبالیستهایی که در سالهای پایانی دوران حرفهای خود هستند، مخاطبان این آثار باشند. حتی گاهی با خود فکر میکنم شاید بهترین مخاطبان این مجموعه مسی و رونالدو باشند، زیرا این دو فوقستاره نیز در سالهای پایانی دوران بازی خود قرار دارند.
وی درباره وضعیت هنرهای تجسمی در جامعه امروز، اضافه کرد: متأسفانه در کشور ما هنر هنوز به جایگاه واقعی خود نرسیده است. از موسیقی گرفته تا نقاشی، بسیاری از حوزههای هنری با کمبود حمایتهای دولتی روبهرو هستند و عمده حمایتها از سوی مردم هنر دوست صورت میگیرد.
این هنرمند تصریح کرد: تمام آثار این مجموعه در مدت حدود شش ماه و با روزانه دست کم ۱۵ ساعت کار مداوم خلق شدهاند. همچنین انتخاب عدد ۴۸ برای تعداد آثار نمایشگاه ایران نیز به تعداد تیمهای حاضر در رقابتهای جام جهانی فوتبال اشاره دارد.
انتهای پیام