به گزارش خبرگزاری تسنیم از اهواز، دزفول فقط شهر پلهای تاریخی، رودخانه دز و آجرهای کهن نیست؛ این شهر، در عمق هویت خود، به زیارتگاهی دلبسته است که سالهاست به نام حرم سبز یا بقعه سبزقبا شناخته میشود. این مکان مقدس، برای مردم دزفول صرفاً یک بنای مذهبی نیست، بلکه بخشی از حافظه جمعی، باورهای دینی و پیوند عمیق آنان با اهلبیت(ع) به شمار میرود.
بقعه سبزقبا که در میان مردم جایگاهی ویژه دارد، به یکی از فرزندان امام موسی کاظم(ع) نسبت داده میشود و همین انتساب، بر قداست و احترام آن در میان اهالی منطقه افزوده است. گنبد سبزرنگ و فضای آرام و معنوی این زیارتگاه، باعث شده تا «حرم سبز» در ذهن مردم دزفول به نمادی از پناه، دعا و امید تبدیل شود.
در طول سال، زائران بسیاری از نقاط مختلف دزفول و حتی شهرهای اطراف، برای زیارت، دعا، نذر و توسل به این مکان مراجعه میکنند. حضور خانوادهها، آیینهای مذهبی و رفتوآمد زائران، به این بقعه چهرهای زنده و مردمی بخشیده است؛ چهرهای که نشان میدهد زیارتگاههای محلی چگونه میتوانند در کنار نقش دینی، در حفظ هویت فرهنگی شهر نیز اثرگذار باشند.
حرم سبز دزفول از آن دست مکانهایی است که فقط با معماریاش شناخته نمیشود؛ بلکه با حس معنوی، احترام عمومی و پیوند دیرینه با زندگی مردم معنا پیدا میکند. این زیارتگاه، برای دزفولیها یادآور ریشههایی است که در گذر زمان فراموش نشده و همچنان در قلب شهر میتپد.
امروز نیز اگرچه دزفول با جلوههای تاریخی و طبیعیاش شناخته میشود، اما سبزقبا همچنان یکی از مهمترین نشانههای دینداری و فرهنگ زیارتی در این شهر است؛ نشانهای که هر زائر را به سکوت، تأمل و دعا دعوت میکند.
حرم سبزقبا در آتش؛ هتک حرمتی که فراموش نمیشود
در شامگاه 18 دی 1404، دزفول شبی تلختر از تمام شبهای هشت سال دفاع مقدس را تجربه کرد. گروههای اغتشاشگر مسلح که به صورت سازمانیافته تا قلب شهر نفوذ کرده بودند، پس از ساعتی درگیری با نیروهای انتظامی، موفق شدند درهای مطهر حرم سبزقبا را بشکنند.
مهاجمان ضمن هتک حرمت آشکار، ضریح مطهر را به آتش کشیدند و شعلهها به زودی فرشها، دیوارهای آینهکاری و حتی کتب ادعیه را در برگرفت. در این جنایت نابخشودنی، مزار پرافتخار سردار سرلشکر شهید غلامعلی رشید، استراتژیست بزرگ جنگ تحمیلی و فرمانده اسبق قرارگاه مرکزی خاتمالانبیا، در کنار قبر فرزند شهیدش تخریب و به طور کامل در آتش سوخت.
با این حال، خادمان حرم در اقدامی شجاعانه، 70 زائر زن و کودک را از میان دود و حریق نجات دادند و مانع از یک فاجعه بزرگتر شدند. این حادثه گرچه ضریح را سیاه کرد، اما هیچگاه عشق دزفولیها به اهل بیت(ع) و مقام والای شهدا را خاموش نخواهد کرد.
انتهای پیام