به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، به مناسبت هفته صنایع دستی، حضور در کارگاه یاسر یامی، هنرمند و مدرس خراطی چوب، فرصتی بود تا از نزدیک با بخشی از دنیای کمتر دیده‌شده صنایع دستی ایران آشنا شویم؛ دنیایی که اگرچه ریشه در سنت دارد، اما برای ادامه حیات خود بیش از هر زمان دیگری به فناوری و ابزار‌های نوین نیازمند است.

در یکی از خیابان‌های البرز، پشت درِ کارگاهی که صدای آرام دستگاه‌های آن از دور شنیده می‌شود، مجموعه‌ای از آثار چوبی چشم را به خود جلب می‌کند؛ از ظروف و اشیای تزئینی گرفته تا آثار هنری که هرکدام روایتگر سال‌ها تجربه و ممارست هستند.

یاسر یامی، هنرمند درجه یک خراطی چوب، با تبریک هفته صنایع دستی، از بیش از دو دهه فعالیت حرفه‌ای خود در این حوزه می‌گوید. او که از سال ۱۳۷۶ وارد عرصه چوب شده و از سال ۱۳۸۱ به تولید صنایع دستی روی آورده است، اکنون علاوه بر فعالیت هنری، یکی از چهره‌های شناخته‌شده آموزش خراطی در کشور به شمار می‌رود.

نگاهی به فضای کارگاه نشان می‌دهد که تولید آثار چوبی دیگر تنها به ابزار‌های سنتی محدود نیست. دستگاه‌های تخصصی، ابزار‌های دقیق و تجهیزات فنی بخش مهمی از فرآیند تولید را تشکیل می‌دهند. یامی معتقد است هنر امروز، بدون فناوری نمی‌تواند در بازار رقابتی دوام بیاورد.

او با اشاره به چالش‌های این حوزه می‌گوید: کار حرفه‌ای چوب نیاز به ابزار، دستگاه و تکنولوژی دارد. متریال و چوب اهمیت دارد، اما فناوری هم بخش جدایی‌ناپذیر این مسیر شده است.

این هنرمند که در سال ۲۰۱۴ موفق به کسب مدال نقره شورای جهانی صنایع دستی شده و آثارش در رویداد‌های بین‌المللی از جمله اسپانیا و جزایر قناری به نمایش درآمده‌اند، معتقد است صنایع دستی ایران برای حضور جدی‌تر در بازار‌های جهانی ناگزیر از حرکت به سمت فناوری‌های نوین است.

در میان صحبت‌های او، مسئله استفاده از دستگاه‌های CNC نیز مطرح می‌شود؛ موضوعی که سال‌ها در بسیاری از کارگاه‌های صنایع دستی با نگاه محافظه‌کارانه همراه بوده است. یامی می‌گوید تا مدت‌ها تلاش کرده‌اند بدون استفاده از این فناوری‌ها فعالیت کنند، اما شرایط بازار و ضرورت افزایش تولید باعث شده نگاه تازه‌ای به این ابزار‌ها داشته باشند.

او توضیح می‌دهد که امروز بخشی از محصولاتش به کشور‌های اروپایی از جمله اتریش و هلند راه پیدا کرده و تعدادی از هنرجویانش نیز در خارج از ایران صاحب کارگاه و گالری شده‌اند. اتفاقی که نشان می‌دهد صنایع دستی ایران همچنان ظرفیت حضور در بازار‌های بین‌المللی را دارد، مشروط بر آنکه زیرساخت‌های لازم برای تولید و عرضه فراهم شود.

اما شاید یکی از جذاب‌ترین بخش‌های روایت او، داستان ورود نسل جدید به این حرفه باشد. یامی از هنرجویی یاد می‌کند که با مدرک کارشناسی کامپیوتر وارد کارگاه شده بود؛ جوانی که برخلاف انتظار خانواده‌اش، علاقه خود را در دنیای چوب جست‌و‌جو می‌کرد. امروز همان هنرجو به یکی از فعالان موفق این حوزه تبدیل شده است.

این روایت نشان می‌دهد که صنایع دستی دیگر صرفاً یک فعالیت سنتی نیست؛ بلکه می‌تواند نقطه تلاقی مهارت‌های فنی، دانش روز و خلاقیت هنری باشد. مسیری که در آن فارغ‌التحصیلان رشته‌های مختلف نیز می‌توانند نقش‌آفرینی کنند.

در گوشه‌ای از کارگاه، آثار آماده عرضه قرار گرفته‌اند؛ محصولاتی که یامی آنها را کالا‌های لوکس بازار امروز می‌داند. او معتقد است شرایط اقتصادی، قدرت خرید مردم و افزایش هزینه تجهیزات و مواد اولیه، تولیدکنندگان صنایع دستی را با چالش‌های جدی مواجه کرده است.

با این حال، آنچه در فضای کارگاه بیش از هر چیز به چشم می‌آید، امید به آینده است؛ امیدی که از دل آموزش، انتقال تجربه و پذیرش فناوری‌های جدید شکل گرفته است. یامی می‌گوید طی سال‌های فعالیت خود نزدیک به هزار هنرجو را آموزش داده و بیش از ۵۰ دوره تخصصی برگزار کرده است؛ هنرجویانی که از تهران، خوزستان، کرمان، شمال کشور و بسیاری از استان‌های دیگر برای یادگیری این هنر راهی البرز شده‌اند.

 در روزگاری که بسیاری صنایع دستی را تنها یادگاری از گذشته می‌دانند، کارگاه یاسر یامی تصویری متفاوت ارائه می‌دهد؛ تصویری از صنعتی خلاق که اگر از ظرفیت فناوری، آموزش و بازار‌های نوین بهره بگیرد، می‌تواند همچنان یکی از مهم‌ترین نماد‌های فرهنگ و هنر ایرانی باقی بماند.