گاهی برخی از شیفتگان تیتر‌ها و عناوین اول، برای آنکه از این اعتیاد به دیده شدن عقب نمانند، حاضرند دست به هر کاری بزنند، حتی به بهای تمسخر شدن و دلقک‌بازی. 
یکی از این افراد، ربع پهلوی است که گاه ناخوانده و بی‌دعوت در کنفرانس برلین ظاهر می‌شود، گاه بر سر میز مذاکره با ولودیمیر زلنسکی (دلقک سابق و رئیس‌جمهور فعلی اوکراین) می‌نشیند و روزی دیگر با فردی، چون نتانیاهو (که به خاطر کشتار کودکان بی‌گناه غزه مورد انتقاد‌های گسترده قرار دارد) عکس یادگاری می‌گیرد و دم از رفاقت می‌زند. 
واقعاً پول و سرمایه موروثی به‌جامانده از ثروت‌های دوران پهلوی و همچنین حمایت‌های مالی و سیاسی برخی لابی‌ها، اصلی‌ترین پشتوانه‌های این حسرت تاریخی بر زمین مانده است. 
کسی نیست از او بپرسد وجه تشابهش با همنشینان این روزهایش چیست؟ رئیس‌جمهوری که با وجود دریافت میلیارد‌ها دلار و یورو کمک مالی و نظامی، حاصل جنگ برای مردم کشورش چیزی جز سرما، گرسنگی و زندگی در میان ویرانه‌های شهر‌ها و روستا‌ها نبوده است. از سوی دیگر، بسیاری از رؤسای دولت‌های اروپایی نیز با ادامه کمک‌های مالی و تسلیحاتی به اوکراین موافق نیستند، اما به دلیل تعهدات و ملاحظات سیاسی، توان فاصله گرفتن از این مسیر را ندارند. 
در چنین گیروداری، این ثلث پهلوی نیز برای آنکه از قافله خاصه‌خرج‌کن‌ها و خبرسازان عقب نماند، خود را به کی‌یف می‌رساند تا چند عکس یادگاری دیگر به آلبوم سیاسی‌اش اضافه کند. 
واقعاً زبان غنی فارسی چه تعبیر‌های شیرین و گویایی برای چنین موقعیت‌هایی دارد: «کوری ببیند که عصاکشِ کورِ دگر شود...».