گروه ورزشی: تیم ملی فوتبال ایران قرار است 4.30 بامداد سهشنبه در اولین دیدار از مرحله گروهی جام جهانی به مصاف نیوزیلند برود. ایران در گروه G، علاوه بر این رقیب، با تیمهای بلژیک و مصر هم همگروه شده است. روی کاغذ و با توجه به حضور تیم ملی در سید دوم، شرایط برای صعود شاگردان قلعهنویی به مرحله حذفی فراهم است. با این حال، شرایط غیرعادی حاکم بر فوتبال ایران و اعمال سلیقه غیرفوتبالی مبنی بر خط خوردن سردار آزمون، معادلات تیم در فاز هجومی را دستخوش تغییر کرده است.
علاوه بر این موارد، تغییر پست بازی مهدی طارمی در یکی دو بازی تدارکاتی، گمانهزنی درباره پست احتمالی این بازیکن در ترکیب تیم ملی را هم موجب شده است. طارمی در بازیهای مذکور، به میانه زمین آمده و با فاصله گرفتن از خط حمله، به عنوان یک هافبک بازیساز در ترکیب تیم قلعهنویی به میدان رفته است. این یکی، کارشناسان را تا حدودی به صرافت انداخته است؛ آیا قلعهنویی میخواهد از مهدی طارمی در پستی غیرتخصصی استفاده کند؟
طارمی تنها مهره خط حمله تیم ملی
قبل از پاسخ دادن به پرسش مطروحه، باید به اهمیت حضور مهدی طارمی در خط حمله این تیم ملی اشاره کرد. در واقع بعد از خط خوردن سردار آزمون، طارمی تنها مهره کارگشای تیم ملی در خط حمله است. او تجربه سالها حضور در فوتبال اروپا را دارد و قاعدتا در غیاب سردار آزمون، بار اصلی خط حمله تیم ملی روی دوش همین بازیکن بوشهری خواهد بود. مهدی به تازگی با عبور از سردار تبدیل به دومین گلزن برتر تاریخ تیم ملی ایران شده و همین گزاره، اهمیتش در فاز هجومی را نشان میدهد. از این مورد گذشته، سایر مهاجمان فراخوانده شده به تیم ملی، به لحاظ تجربه و گلزنی، فاصله زیادی با طارمی دارند. این یکی هم دیگر عاملی است که خاص بودن طارمی در خط حمله را برجسته میکند. حالا با اهمیت همین جایگاه، گمانهزنی درباره تغییر پست مهدی طارمی باید بیشتر مورد بررسی قرار بگیرد.
هاراگیری یا نبوغ؟
مهدی طارمی فرمانده تیم ملی ایران است؛ این یکی بارها در عصر امیر قلعهنویی ثابت شده و برای جام جهانی هم بدون تغییر خواهد بود. به این ترتیب، تمام برنامههای تاکتیکی تیم ملی حول همین بازیکن میچرخد. این بدان معنی است که اگر شایعات مربوط به مصدومیت مهدی طارمی بیاساس باشد و او به میدان فرستاده شود، باید سیستم و تاکتیکی اتخاذ شود که بیشترین فرصت را در اختیار همین بازیکن قرار دهد. اینجا دقیقا محل ابهام است؛ آیا قلعهنویی میخواهد نبوغ به خرج داده و با ایجاد غافلگیری برای رقبای تیم ملی در جام جهانی، مقدمات حضور تیم ملی به مرحله حذفی را فراهم کند؟ شاید؛ اما انجام چنین تاکتیکی به این سادگیها نخواهد بود.
دلیل اول اینکه جدال با نیوزیلند، بازی مرگ و زندگی تیم ملی خواهد بود. از آنجا که نیوزیلند با توجه به رنکینگ فیفا، ضعیفترین تیم حاضر در جام جهانی است، قلعهنویی و تیمش نیاز مبرم به کسب سه امتیاز از این جدال خواهند داشت. از این رو، بعید است نقش طارمی در بازی نخست تغییر چندانی کند. او به عنوان مهاجم اصلی به میدان خواهد رفت.
دلیل دوم اینکه به غیر از طارمی، قلعهنویی به کدام یک از مهاجمان دیگر تیم ملی قرار است اعتماد کند؟ همانطور که عنوان شد تجربه و سابقه گلزنی دیگر مهاجمان تیم ملی آن قدر زیاد نیست که بخواهند به تنهایی در پیشانی خط حمله تیم ملی به میدان بروند. پیش از این، سعید الهویی، دستیار اول امیر قلعهنویی، از قربانی کردن دنیس درگاهی در محوطه جریمه رقیب جهت موقعیتسازی برای دیگر بازیکنان تیم ملی حرف زده بود. با این حال، نمایش ضعیف درگاهی در تمرینات، ظاهرا این برنامه را ابتر گذاشته است. این یکی، دیگر عاملی است که شاید قلعهنویی را برای به کارگیری طارمی در میانه زمین، مردد کند.
البته این دو مورد به معنای غیرممکن بودن تغییر پست طارمی نیست؛ چراکه در دیدار مثل بلژیک که نیاز به تجمع در میانه میدان حس میشود و یا زمانی که تیم ملی از رقیب پیش میافتد و نیاز به حفظ توپ است، توانایی طارمی در میانه میدان میتواند به کار گرفته شود. اینجا میتوان از آن به عنوان پلن مجزای کادرفنی حرف زد؛ هرچند نهایتا باز هم همان پرسش تکراری به میان میآید: در این صورت، چه کسی قرار است جای طارمی در خط حمله بازی کند؟
∎
علاوه بر این موارد، تغییر پست بازی مهدی طارمی در یکی دو بازی تدارکاتی، گمانهزنی درباره پست احتمالی این بازیکن در ترکیب تیم ملی را هم موجب شده است. طارمی در بازیهای مذکور، به میانه زمین آمده و با فاصله گرفتن از خط حمله، به عنوان یک هافبک بازیساز در ترکیب تیم قلعهنویی به میدان رفته است. این یکی، کارشناسان را تا حدودی به صرافت انداخته است؛ آیا قلعهنویی میخواهد از مهدی طارمی در پستی غیرتخصصی استفاده کند؟
طارمی تنها مهره خط حمله تیم ملی
قبل از پاسخ دادن به پرسش مطروحه، باید به اهمیت حضور مهدی طارمی در خط حمله این تیم ملی اشاره کرد. در واقع بعد از خط خوردن سردار آزمون، طارمی تنها مهره کارگشای تیم ملی در خط حمله است. او تجربه سالها حضور در فوتبال اروپا را دارد و قاعدتا در غیاب سردار آزمون، بار اصلی خط حمله تیم ملی روی دوش همین بازیکن بوشهری خواهد بود. مهدی به تازگی با عبور از سردار تبدیل به دومین گلزن برتر تاریخ تیم ملی ایران شده و همین گزاره، اهمیتش در فاز هجومی را نشان میدهد. از این مورد گذشته، سایر مهاجمان فراخوانده شده به تیم ملی، به لحاظ تجربه و گلزنی، فاصله زیادی با طارمی دارند. این یکی هم دیگر عاملی است که خاص بودن طارمی در خط حمله را برجسته میکند. حالا با اهمیت همین جایگاه، گمانهزنی درباره تغییر پست مهدی طارمی باید بیشتر مورد بررسی قرار بگیرد.
هاراگیری یا نبوغ؟
مهدی طارمی فرمانده تیم ملی ایران است؛ این یکی بارها در عصر امیر قلعهنویی ثابت شده و برای جام جهانی هم بدون تغییر خواهد بود. به این ترتیب، تمام برنامههای تاکتیکی تیم ملی حول همین بازیکن میچرخد. این بدان معنی است که اگر شایعات مربوط به مصدومیت مهدی طارمی بیاساس باشد و او به میدان فرستاده شود، باید سیستم و تاکتیکی اتخاذ شود که بیشترین فرصت را در اختیار همین بازیکن قرار دهد. اینجا دقیقا محل ابهام است؛ آیا قلعهنویی میخواهد نبوغ به خرج داده و با ایجاد غافلگیری برای رقبای تیم ملی در جام جهانی، مقدمات حضور تیم ملی به مرحله حذفی را فراهم کند؟ شاید؛ اما انجام چنین تاکتیکی به این سادگیها نخواهد بود.
دلیل اول اینکه جدال با نیوزیلند، بازی مرگ و زندگی تیم ملی خواهد بود. از آنجا که نیوزیلند با توجه به رنکینگ فیفا، ضعیفترین تیم حاضر در جام جهانی است، قلعهنویی و تیمش نیاز مبرم به کسب سه امتیاز از این جدال خواهند داشت. از این رو، بعید است نقش طارمی در بازی نخست تغییر چندانی کند. او به عنوان مهاجم اصلی به میدان خواهد رفت.
دلیل دوم اینکه به غیر از طارمی، قلعهنویی به کدام یک از مهاجمان دیگر تیم ملی قرار است اعتماد کند؟ همانطور که عنوان شد تجربه و سابقه گلزنی دیگر مهاجمان تیم ملی آن قدر زیاد نیست که بخواهند به تنهایی در پیشانی خط حمله تیم ملی به میدان بروند. پیش از این، سعید الهویی، دستیار اول امیر قلعهنویی، از قربانی کردن دنیس درگاهی در محوطه جریمه رقیب جهت موقعیتسازی برای دیگر بازیکنان تیم ملی حرف زده بود. با این حال، نمایش ضعیف درگاهی در تمرینات، ظاهرا این برنامه را ابتر گذاشته است. این یکی، دیگر عاملی است که شاید قلعهنویی را برای به کارگیری طارمی در میانه زمین، مردد کند.
البته این دو مورد به معنای غیرممکن بودن تغییر پست طارمی نیست؛ چراکه در دیدار مثل بلژیک که نیاز به تجمع در میانه میدان حس میشود و یا زمانی که تیم ملی از رقیب پیش میافتد و نیاز به حفظ توپ است، توانایی طارمی در میانه میدان میتواند به کار گرفته شود. اینجا میتوان از آن به عنوان پلن مجزای کادرفنی حرف زد؛ هرچند نهایتا باز هم همان پرسش تکراری به میان میآید: در این صورت، چه کسی قرار است جای طارمی در خط حمله بازی کند؟