وی که با نشریه «پالتیکو» گفتوگو میکرد، خاطرنشان ساخت: «پیامدهای انفجار هستهای در فضا کاملاً با انفجار در زمین متفاوت است. از آنجا که جوّی برای جذب امواج و تشعشع وجود ندارد، پالس الکترومغناطیسی ناشی از انفجار بدون مانع در مدار پایین زمین منتشر شده و میتواند طی چند هفته یا چند ماه، تا یکسوم ماهوارههای فعال در این مدار را از کار بیندازد.»
این ژنرال آلمانی در توضیح این سناریو به آزمایش معروف «استارفیش پرایم» آمریکا در سال ۱۹۶۲ اشاره کرد که در آن انفجار هستهای در ارتفاع بالا، موجب از کار افتادن چندین ماهواره شد. اما امروزه با توجه به ازدحام ماهوارهها در مدار، چنین انفجاری میتواند فاجعهبارتر باشد.
به گفته وی، مختل شدن ماهوارهها به معنای قطع ارتباطات جهانی و اینترنت، از کار افتادن سیستم ناوبری جیپیاس، توقف تراکنشهای بانکی و مالی، و فروپاشی شبکه فرماندهی و کنترل نظامی خواهد بود. افزون بر این، خطر وقوع پدیدهای تحت عنوان «سندرم کسلر» (Kessler Syndrome) نیز وجود دارد؛ پدیدهای که در آن تراکم قطعات زباله فضایی در مدار به حدی میرسد که برخوردهای زنجیرهای، لایهای از زباله ایجاد کرده و دسترسی به فضا را برای دههها برای همه کشورها غیرممکن میکند.
∎