بهنام رضازاده - عکاس و امدادگر جمعیت هلال احمر - که موفق به دریافت جایزه بهترین عکس در دومین پویش «وطن به روایت من» شده است، در گفتوگو با ایسنا با اشاره به تصویر خود از اصابت موشک دشمن به خیابان ملکالشعرای بهار در جنگ تحمیلی اخیر گفت: این عکس جزئی از امضای زندگی من شد و تأثیر آن بر خودم تا مدتها پس از ثبت، مرا رها نکرد.
این عکس در تاریخ ۱۸ اسفند، پس از انفجار در خیابان ملکالشعرای بهار ثبت شده است. رضازاده با اشاره به این حادثه گفت: ۱۸ اسفند ۱۴۰۴، در خیابان ملکالشعرای بهار که به طالقانی منتهی میشود، چندین واحد مسکونی کاملاً مورد اصابت موشک قرار گرفته بود. متأسفانه ۱۲ نفر شهید و ۴ نفر زنده از زیر آوار بیرون آورده شدند. من حدود دو تا چهار دقیقه پس از انفجار با موتورسیکلت به محل رسیدم.
او افزود: پشت این ساختمانها کوچه بنبستی بود که سالمندانِ نیازمندِ مراقبت در آن نگهداری میشدند. مردم محلی اولین کاری که کردند این بود که سالمندان را از آنجا دور کنند تا آسیب روحی و جسمی بیشتری نبینند. این عکس زمانی ثبت شد که هنوز تیم جستوجو و نجات هلال احمر نرسیده بودند. نگاه و چشمهای آن خانم مسن حدود یک هفته اجازه نداد چیزی بخورم.
عکس بهنام رضازاده با عنوان «چشمهایش» پس از اصابت موشک به محله ملکالشعرای بهار
این امدادگر عکاس با اشاره به سابقه حضور در بحرانهای متعدد از زلزله تا جنگ، گفت: متأسفانه هنوز در کشور از زمان جنگ تحمیلی و دفاع مقدس، این مشکل حل نشده که عکاس جاسوس نیست و خبرنگار ضد وطن نیست. خبرنگار و عکاس در بدترین شرایط در میدان حاضر میشوند تا روایت از دست نرود.
رضازاده با تأکید بر اهمیت روایت تصویری در بحرانها خاطرنشان کرد: یک روایت ساده در زلزله میتواند محل ارزیابی نیروهای امدادی باشد تا نقاط قوت و ضعف خود را بشناسند. در جنگ نیز پوشش مناطق مسکونی برای ما بسیار مهم بود تا دنیا ببیند که دشمن قوانین بینالمللی را زیر پا میگذارد و مستقیماً به غیرنظامیان حمله میکند.
او در بخش دیگری از صحبتهای خود با اشاره به شرایط عکاسی گفت: متأسفانه همیشه اینجاها گیر داریم. من بازداشت شدم. در جاهای دیگر نیز جلو عکاسان به بهانههای مختلف گرفته میشود. مدیران عزیز واقعاً این بهانهها دیگر به درد نمیخورد.
این عکاس خبری در ادامه درباره موضوعی اظهارنظر کرد که درباره آن اختلافنظر وجود دارد و دیدگاهش را اینگونه بیان کرد: اگر محل حساس و نظامی باید دیده نشود، بله؛ اما محل مسکونی، مدرسه، درمانگاه و منطقه مسکونی باید سریعاً مخابره شود. ما به این روایتها نیاز داریم برای اثبات مظلومیت خود و سلحشوری مردم، همانطور که امروز مدیون تصاویری هستیم که شهید آوینی از جنگ تحمیلی اول گرفته و هنوز از آنها استفاده میکنیم.
رضازاده در پایان با اشاره به غیبت برخی نیروهای توانمند در میدانهای بحران گفت: بسیاری از عکاسان به دلیل محافظهکاری و ترس از درگیری و... حضور پیدا نکردند. از مدیران وزارت ارشاد درخواست دارم هماهنگیهایی انجام دهند تا یک دستورکار مشخص برای پوشش بحرانها تدوین شود.
همایون اسعدیان - سینماگر و مدیرعامل خانه سینما - روز گذشته (۲۳ خرداد) در مراسم پایانی دومین پویش «وطن به روایت من» با اشاره به عکس بهنام رضازاده تصریح کرد: عکس برگزیده این دوره فوقالعاده بود و چشمان آن مادر مرا به خودش خیره کرد. به نظرم این عکس جهانی بود؛ اما ما چقدر روی آن کار کردیم؟ این عکس میتوانست روی جلد مجلات فرهنگی برود و در سطح جهانی تکاندهنده شود، همین عکس میتوانست تصویر ما را در جنگ نشان دهد اما در رسانه خیلی وقت است که باختهایم.
انتهای پیام