به گزارش برنا، تساوی برزیل و مراکش بیش از هر چیز نشان داد مراکش همچنان یکی از قدرتمندترین تیمهای خارج از دایره سنتی مدعیان قهرمانی جهان است.
دیدار با سرعت و شدت بسیار بالایی آغاز شد. برزیل مالکیت بیشتری داشت اما مراکش با فشردگی خطوط و انتقالهای سریع، بارها دفاع سلسائو را تحت فشار قرار داد.
شاهکار براهیم و ضربه مرگبار صیباری
اولین ضربه بزرگ مسابقه را مراکش وارد کرد. در دقیقه ۲۱ براهیم دیاز با یک پاس عمقی هوشمندانه خط دفاع برزیل را شکافت. فاصله میان گابریل و مارکینیوش به صیباری اجازه داد پشت مدافعان فرار کند و مهاجم مراکش نیز با ضربهای چیپ و تماشایی آلیسون را مغلوب کرد.
این گل از نظر تاکتیکی نمونهای کامل از بهرهبرداری از فضای پشت خط دفاعی برزیل بود؛ ضعفی که در سالهای اخیر نیز بارها در بازیهای بزرگ سلسائو دیده شده است.
پاسخ فوق ستاره رئال مادرید
برتری مراکش تنها یازده دقیقه دوام داشت. وینیسیوس جونیور در سمت چپ محوطه جریمه توپ را از برونو گیمارش دریافت کرد، به داخل زد و با ضربهای سهمگین و دقیق، یاسین بونو را مغلوب کرد.
گل وینیسیوس بیش از آنکه محصول یک طراحی تیمی باشد، حاصل نبوغ فردی بازیکنی بود که بار دیگر نشان داد مهمترین مهره هجومی برزیل محسوب میشود.
نیمه دوم؛ نبردی فرسایشی در گرمای نیوجرسی
اگر نیمه نخست پرهیجان و سرشار از موقعیت بود، نیمه دوم به یک نبرد فیزیکی تبدیل شد.
گرما و رطوبت بالای نیوجرسی از شدت پرسینگ دو تیم کاست و مسابقه بیشتر به جنگهای میانه میدان کشیده شد. مراکش ساختار دفاعی خود را حفظ کرد و برزیل نیز نتوانست ریتم تهاجمی لازم را پیدا کند.
با این حال دقایق پایانی کاملاً به سود مراکش پیش رفت و شیرهای اطلس چند بار دروازه آلیسون را تهدید کردند. در مهمترین صحنه، آلیسون با یک واکنش دو مرحلهای مانع گل دوم مراکش شد.
آمار چه میگوید؟
در نگاه اول بازی کاملاً متعادل به نظر میرسد:
مالکیت توپ: برزیل ۵۱٪ – مراکش ۴۹٪
شوت: برزیل ۱۳ – مراکش ۱۴
شوت در چارچوب: برزیل ۵ – مراکش ۳
کرنر: برزیل ۶ – مراکش ۲
پاس صحیح: برزیل ۴۴۸ – مراکش ۴۲۱
اما آمارهای پیشرفته تصویر متفاوتی ارائه میکنند.
امید گل (xG)
برزیل: 1.27
مراکش: 1.52
موقعیتهای بزرگ
برزیل: ۱
مراکش: ۲
موفقیت در دوئلهای زمینی
برزیل: ۴۲٪
مراکش: ۵۸٪
دریبل موفق
برزیل: ۲۰٪
مراکش: ۵۵٪
این آمارها نشان میدهد مراکش با وجود مالکیت کمتر، در خلق موقعیتهای باکیفیت عملکرد بهتری داشته است.
بونو؛ دیوار مراکش
یاسین بونو بار دیگر ثابت کرد چرا یکی از بهترین دروازهبانان جهان محسوب میشود.
دروازهبان مراکش چهار مهار مهم انجام داد و در چند صحنه حساس برابر وینیسیوس، رافینیا و پاکتا واکنشهای درخشانی نشان داد.
اگر بونو درون دروازه نبود، نتیجه مسابقه میتوانست کاملاً متفاوت باشد.
پدیده جدید جام جهانی
یکی از جذابترین اتفاقات مسابقه درخشش هافبک ۱۸ ساله مراکش، بلال بوعدی بود.
این بازیکن جوان:
پوشش فوقالعادهای در مرکز میدان داشت.
در حفظ توپ کماشتباه ظاهر شد.
بارها فشار پرس برزیل را شکست.
بلوغ تاکتیکی کمنظیری از خود نشان داد.
عملکرد او به حدی چشمگیر بود که بسیاری از کارشناسان از همین حالا او را یکی از پدیدههای جام جهانی ۲۰۲۶ میدانند.
نقاط قوت و ضعف دو تیم
برزیل
نقاط قوت
کیفیت فردی بسیار بالا
مالکیت مؤثر توپ
دقت پاس ۸۸ درصدی
تحرک وینیسیوس در یکسوم هجومی
نقاط ضعف
فاصله زیاد بین مدافعان مرکزی
آسیبپذیری در ضدحملات
وابستگی زیاد به درخشش فردی
خلق موقعیت کمتر از حد انتظار
مراکش
نقاط قوت
سازمان دفاعی منسجم
انتقال سریع دفاع به حمله
برتری در نبردهای فیزیکی
استفاده مؤثر از فضاهای پشت دفاع
نقاط ضعف
افت نسبی در حفظ توپ
کاهش فشار هجومی در بخشی از نیمه دوم
ناتوانی در حفظ برتری پس از گل نخست
بهترین بازیکنان زمین
اسماعیل صیباری (مراکش)
گلزن مراکش، دائماً مدافعان برزیل را آزار داد و خطرناکترین مهاجم میدان بود.
وینیسیوس جونیور (برزیل)
با یک لحظه نبوغ فردی تیمش را از شکست نجات داد.
یاسین بونو (مراکش)
چهار مهار کلیدی و نمایش مطمئن در تمام طول مسابقه.
بلال بوعدی (مراکش)
کشف جدید جام جهانی و موتور خط میانی شیرهای اطلس.
جمعبندی پایانی
تساوی ۱-۱ شاید روی کاغذ نتیجهای عادی به نظر برسد، اما در زمین مسابقه مراکش نشان داد فاصلهاش با قدرتهای سنتی فوتبال جهان تقریباً از بین رفته است. تیم آفریقایی نه تنها مقابل پنج قهرمان جهان عقب ننشست، بلکه در بسیاری از شاخصهای فنی و آماری برتر ظاهر شد.
برزیل همچنان یکی از مدعیان قهرمانی است، اما این مسابقه نشان داد برای رسیدن به جام ششم باید مشکلات دفاعی و وابستگی به استعدادهای فردی را برطرف کند. در سوی مقابل، مراکش با همین کیفیت میتواند بار دیگر تا مراحل پایانی جام جهانی پیشروی کند و نقش یک مدعی پنهان را ایفا کند.
تحلیل فنی: مهدی توتونچی، مربی فوتبال
انتهای پیام/