بهمن مغانی، فعال رسانهای استان مرکزی در یادداشتی آورده است؛ خادمیار بازنشستهای که در مسیر بازگشت از مشهدالرضا (ع) با یک اشتباه محاسباتی و کسری یک میلیون و ۷۵۰ هزارتومانی روبهرو شد، تصمیم گرفت از حق خود بگذرد، اما نمیدانست که در پس این گذشت، پاداشی در انتظارش است که هیچ حساب و کتاب مادی توان اندازهگیری آن را ندارد.
او سالها از عمر خود را در مسیر تعلیم و تربیت گذرانده بود؛ معلمی که پس از بازنشستگی، خدمت در آستان امام رضا (ع) را افتخاری تازه برای خود میدانست و این بار نیز به عنوان مدیر کاروانی از شهرستان زرندیه، زائران را به پابوسی امام مهربانیها برده بود؛ اما در راه بازگشت، اتفاقی رخ داد که نگاهش به زندگی را دگرگون کرد.
در میان راه، کنار یکی از همکاران فرهنگی خود نشست تا هزینههای سفر را بررسی کنند، محاسبات نشان داد که یک میلیون و ۷۵۰ هزار تومان از جیب خودش هزینه شده است، همکارش که شرایط معلمان را به خوبی میشناخت، گفت: «این مبلغ را با زائران مطرح کن؛ اگر هر نفر پنجاههزار تومان پرداخت کند، این کسری جبران میشود»، اما او لحظهای تأمل کرد، با خود گفت: «این زائران مهمان امام رضا (ع) هستند آیا درست است به خاطر اشتباه من خاطره شیرین زیارت برایشان تلخ شود؟ اگر این پول هم در مسیر زیارت امامم خرج شده نوش جان زائران. من این هزینه را به حساب عشق میگذارم».
همان جا تصمیم گرفت از حق خود بگذرد و همه چیز را به صاحب این سفر بسپارد. هنوز زمان زیادی از این تصمیم نگذشته بود که صدای پیامک تلفن همراهش بلند شد. صفحه گوشی را که نگاه کرد، از شدت ناباوری خشکش زد؛ مبلغ ۱۰۵ میلیون تومان از مطالبات معوق رتبهبندی به حسابش واریز شده بود؛ پولی که تصور میکرد دیگر هرگز به دستش نخواهد رسید!.
هنوز در شوک این اتفاق بود که پیامک دوم رسید؛ ۳۵ میلیون تومان وام ازدواج دخترش که مدتها در انتظار آن بود، واریز شد و دقایقی بعد نیز پیامک سوم آمد؛ ۳۰ میلیون تومان وام ضروری!
کمتر از دو ساعت گذشته بود؛ مردی که ساعتی قبل از یک میلیون و ۷۵۰ هزار تومان گذشته بود، حالا شاهد واریز ۱۷۰ میلیون تومان به حسابش بود.
اشک در چشمانش حلقه زد؛ نه به خاطر مبالغ واریزی، بلکه از عظمت کرامت اهلبیت (ع). او در آن روز فهمید که خاندان پیامبر (ص) هیچگاه محبت و اخلاص بندگان را بیپاسخ نمیگذارند.
این معلم و خادمیار زرندیهای در مسیر بازگشت از مشهد، درس بزرگی آموخت؛ در مدرسه عشق محاسبات با فرمولهای دنیایی انجام نمیشود، گاهی وقتی انسان از حق خود میگذرد و با اخلاص قدم برمیدارد، خداوند راههایی برای جبران میگشاید که از تصور و محاسبه انسان فراتر است.
او با دلی سرشار از محبت و جیبی که گمان میکرد خالی شده است، راهی این سفر شده بود؛ اما امام مهربانیها چنان تراز زندگیاش را دگرگون کرد که از آن روز به بعد دیگر هیچگاه به محاسبات صرفاً مادی، مانند گذشته نگاه نکرد.